Ad Melkert, alsjeblief, doe het niet

Ad Melkert overweegt een terugkeer naar de Nederlandse politiek. ‘Het heeft mij in de politiek, nationaal of internationaal, altijd geboeid hoe je het algemeen belang kunt dienen’.Met die woorden motiveert hij zijn overwegingen. 

Ik weet niet hoe het met u is maar als ik één indruk nooit van hem gehad, dan is dat het. Dat algemeen belang. Toen er in 2002 met een ongekend harde klap – de PvdA verloor de verkiezingen met een verlies van 22 van de 45 zetels – een einde kwam aan zijn egotrip was hij ongeveer de laatste die dat kon geloven. Dat wij – het Nederlandse volk – een man als Melkert lieten vallen. Nou ja, óns verlies. De politieke schoonmaak van destijds in het post-Fortuyn-tijdperk, vaagde nogal wat leiders – ook van andere partijen – weg.

Geluksfactor
Officieel heette het dat Melkert vervolgens inhoud gaf aan een succesvolle internationale carrière. Bewindvoerder bij de Wereldbank, functies bij de VN en laatstelijk was hij speciaal gezant in Irak alwaar hij een aanslag op het konvooi waarin hij zich bevond overleefde. Ook dit laatste wordt in de nu circulerende CV’s als een prestatie van formaat gezien. Volgens mij is zo iets alleen geluk, wat ik hem overigens van harte gun. Maar ook die Wereldbank en de Verenigde Naties zijn dat: gelukkig heeft Nederland altijd wel recht op een aantal van die posities en wie ze gaat vervullen, dat is een kwestie van politieke opportuniteit. Het had net zo goed Pim Fortuyn kunnen zijn, als hij nog leefde en zou hebben gewild.

Omdat het de aard van het beestje is ging Ad Melkert uiteindelijk voor het voorzitterschap van de UNDP, het ontwikkelingsprogramma van de VN. Dat was in 2009, voor zijn gezantschap in Irak dat meer als een troostprijs moet worden gezien. Hij werd gepasseerd en sindsdien zijn de internationale vergezichten nogal beperkt geraakt.

Linkse oplossingen voor de crisis
Maar gelukkig is er dan altijd nog Nederland. Kennelijk denkt Melkert dat hij iets aan ons politieke landschap heeft toe te voegen. PvdA-voorzitter Spekman parkeerde hem in 2012 nog in een commissie die ‘linkse oplossingen’ voor de crisis moet bedenken. Daar zit hij nu ruim een half jaar in en het lijkt te gaan knellen. Dat verbaast mij niks, oplossingen voor de crisis hebben bij voorkeur geen politieke kleur, kleuren kun je als zo’n oplossing blijkt te werken.

Maar als deze commissie niet voor Ad werkt dan is er toch wel een andere? Of misschien wel twee? Want een Melkert wil altijd op de voorgrond en daar staan nu Spekman, Samsom en Asscher. Meer plaatsen zijn er niet op een erepodium.