De Best Geklede Man van 2013 draagt een colbert

Ziehier een foto van een hond en zeven schijnbaar willekeurige automobilisten in de dinsdagochtendfile voor Knooppunt Everdingen. Het zijn (v.l.n.r.) een psycholoog voor vrouwen met problemen die geen problemen zijn, de genoemde hond, de directeur van een kokosmakronenfabriek, een makelaar in grachtenpandjes vol verborgen gebreken, een loverboy, een kunsthandelaar gespecialiseerd in vroeg magisch realisme, zijn personal assistent en een junior salesmanager buitenreclame, district Noord.

esquire-best-geklede-man(Foto genomineerden: www.esquire.nl)

Maar niet heus. Het zijn de zeven genomineerden voor de titel ‘Best Geklede Man van 2013’. Dat is een verkiezing van Esquire, een soort vrouwentijdschrift voor mannen. De kunsthandelaar is schrijver Peter Buwalda, de loverboy Sander ‘Lucky TV’ van de Pavert, de psycholoog acteur Raymond Thiry. De andere vier zijn werkzaam in de popmuziek.

Tegencultuur
Daar gaat iets mis. Popmuziek is tegencultuur. Al was er elke week een Idols-finale en stond de nieuwe single van Marco Borsato zestien jaar onafgebroken op 1, dan nog is popmuziek tegencultuur. Daar horen geen Best Geklede Mannen bij. Een enkele verdwaalde advocaat die toevallig aardig kan croonen, vooruit. Maar vier van de zeven? Dat is alsof vier van de zeven meest eloquente mannen profvoetballer zijn. Vier van de zeven eerlijkste mannen bankier. Vier van de zeven grappigste mannen vrouw.

Dat singer-songwriter Lucky Fonz III, radio-dj en rockliefhebber Eric Corton, rapper Gers Pardoel en house-dj Sunnery James (want zij zijn het) goed gekleed gaan, dat is nog tot daar aan toe. Erger is dat ze er alle vier min of meer hetzelfde uitzien. Vroeger herkende je een rapper aan een scheve pet, een afgezakte baggy en goud in zijn mond. Iemand uit de rock droeg een wifebeater en een spijkerbroek met gaten. In de housescene had je een roze cowboyhoed op je kop en een boa om je nek. Singer-songwriters droegen het verwassen T-shirt of overhemd dat toevallig bovenop de stapel lag.

Melkweg
In voorbije zomers ging ik weleens voor de Melkweg staan wanneer daar twee concerten tegelijk plaatsvonden. Dan voorspelde ik of een bezoeker naar het gothic-metal-concert in de grote zaal ging of naar de gevoelige singer-songwriter in de kleine. Ik wil niet opscheppen, maar ik was daar erg goed in. Op mijn hoogtepunt kon ik zelfs bezoekers van KRS-One en Sage Francis, twee Amerikaanse rappers met een deels overlappende achterban, uit elkaar houden.

Onder invloed van cross-overfestivals als Lowlands zijn subculturen vervaagd. Fans van de Arctic Monkeys staan vooraan bij Fresku en gaan ’s nachts los op Richie Hawtin. Ook niet-muziekmensen zien er hetzelfde uit. H&M verkoopt Nirvana- en Ramones-shirts aan meisjes die soms niet eens weten dat dat bands waren.

Van Nul Tot Nu
In de historische stripreeks Van Nul Tot Nu wordt voorspeld dat er een dag komt dat iedereen dezelfde koffiebruine huidskleur heeft. Qua kleding is die evolutie reeds voltrokken. Alle muziekstromingen zijn samengesmolten tot de perfecte hybride van een deftig colbert en geestdodende grijstinten. Ook geschikt voor schrijvers, acteurs en filmpjesmakers.

Ik weet niet hoe u erover denkt, maar ik stem op de hond.