Sangre: op zoek naar de Spaanse roots van Rafael van der Vaart

Rafael van der Vaart (32) stond deze zomer op een kruispunt in zijn carrière. Zijn aflopende contract bij Hamburger SV werd niet verlengd en in de degradatieperikelen stelde hij zijn keuze voor een nieuwe club steeds uit. Het werd Real Betis, waar hij deze week zal beginnen. Insiders hadden al hun vermoedens, Van der Vaart heeft immers een volbloed Spaanse moeder.

Ramon van der Vaart buigt zich over het microfoontje van mijn telefoon en zegt: “Johan Derksen, je praat grote onzin. Wat jij doet is pure afzeikerij. Negentig procent van wat je zegt is flauwekul. En blijkbaar is Rafael een dankbaar onderwerp.” Hoe dat zo is gekomen? Van der Vaart senior: “Ik weet het niet. Misschien omdat-ie geen vriendjes is met al die journalisten.”

Het beeld dat in Nederland bestaat van 109-voudig international Rafael van der Vaart, is dat van een begenadigde voetballer, maar ook van een blessuregevoelige, kwetsbare speler, van iemand die het loopvermogen mist voor de absolute top. In het door Derksen voorgezeten televisieprogramma Voetbal International wordt geen mogelijkheid onbenut gelaten om Van der Vaart af te serveren. Te langzaam, te veel geblesseerd en niet langer geschikt voor het Nederlands elftal.

Wat ook niet hielp in de beeldvorming: in de degradatiestrijd van HSV zat de aanvoerder het voorbije seizoen regelmatig op de bank. Gepasseerd. Derksen speelde daar handig op in, als we hem moeten geloven is Rafael van der Vaart op 32-jarige leeftijd al toe aan zijn pensioen. Dat hij al snel weer in genade werd aangenomen door de nieuwe trainer van HSV, dat hij de laatste weken van de competitie nooit meer voortijdig werd gewisseld en dat hij gemiddeld per wedstrijd een afstand van zo’n 13 kilometer aflegde, hoor je niet vaak bij VI, het televisieprogramma. Dat zeg ik er even bij, want het weekblad VI, waar Derksen vroeger hoofdredacteur was, heeft inmiddels alle banden met de televisietak verbroken.

Vader Ramon van der Vaart laat de wekelijkse voetbalpraatprogramma’s tegenwoordig aan zich voorbijgaan. Het irritatiegehalte ligt gewoon te hoog, zegt hij. En dat is niet goed voor zijn gezondheid. Vroeger kon hij er nog wel om glimlachen, al die ongefundeerde meningen die de huiskamer in worden geslingerd. Maar nu dus niet meer. Zo verklaarde Derksen onlangs doodleuk dat Van der Vaart met opzet zijn tiende gele kaart had gepakt in de voorlaatste wedstrijd van het seizoen, om zo het laatste duel tegen Schalke 04 te ontlopen… Gewoon, omdat hij er genoeg van had om degradatievoetbal te spelen. Derksen zei het met opgeheven vinger, om de schande extra te benadrukken.

Het gehele artikel over Rafael van der Vaart uit ons dubbeldikke zomernummer leest u hier op Blendle. U kunt hier het hele tijdschrift inzien, of hier een voordelig (proef)abonnement afsluiten.