De beste dj ter wereld? Nee, de populairste

Het Amsterdam Dance Event is, naast een van de belangrijkste internationale conferenties voor de dance-industrie, een aaneengesloten feest met tweeduizend optredens, variërend van grote commerciële dj’s als David Guetta tot de freakshow van de krankzinnige Griek Larry Gus. Daar valt ontzettend veel over te zeggen en gespecialiseerde media doen dat ook. Het grote publiek krijgt ondertussen slechts twee dingen mee: drugs en de DJ Mag Top 100.

Over die drugs kan ik kort zijn. MDMA dient gelegaliseerd en gereguleerd te worden. Het geld dat vrijkomt dankzij de decriminalisering kan gestoken worden in voorlichting en onderzoek.

Dan de DJ Mag Top 100. Als morgen de nummer één bekend wordt gemaakt, zie je dat binnen vijf minuten op elke nieuwssite terug. Zo’n berichtje is een stuk minder bewerkelijk dan een recensie waarvoor je de hele nacht in touw moet zijn. Daarom bestaan dit soort lijsten. Daar hoef je op zich niet wakker van te liggen. Het probleem is dat de nummer 1 steevast ‘de beste dj ter wereld’ genoemd wordt. Dat is een twijfelachtige kwalificatie.

Marathon
Muziek is geen wedstrijd zoals een marathon dat is. Bij een marathon begint iedereen tegelijk te rennen, er is een afgesproken eindpunt en wie daar als eerste aankomt krijgt een medaille. De winnaar is niet per definitie de beste marathonloper ter wereld – die had misschien geen zin of tijd of zijn dag niet –, maar hij was in ieder geval de snelste in de betreffende race.

Wil je muziek als wedstrijd beschouwen, dan moet je het behandelen als schoonspringen. Daar wordt de winnaar door een jury gekozen. Het publiek is namelijk niet te vertrouwen. Dat weet niet hoe lastig de uitgevoerde capriolen zijn, het kent de regels niet en zou zich kunnen laten afleiden door een fraaie boezem of een vriendelijke glimlach – zaken die, zoals u begrijpt, niets met de sprong te maken hebben.

Martin Garrix
De DJ Mag Top 100 begon ooit als juryprijs. Sinds 1997 is het een publieksstemming. Degene met de meeste stemmen wint. Dat is dus niet de beste dj, maar de populairste. En ook dat klopt niet helemaal. Zelf heb ik bijvoorbeeld niet gestemd, terwijl ik wel degelijk mijn voorkeuren heb. De nummer één is niets meer of minder dan degene met de meeste stemmen.

Dat de DJ Mag Top 100 een populariteitspoll is, zie je terug in de ranglijst. Daarin vind je vooral dj’s die actief zijn in de EDM, de meest populaire vorm van dancemuziek, zeg maar de volkshouse. Een van de kanshebbers op de eerste plaats dit jaar is de Nederlander Martin Garrix. Aan 3FM vertelde hij dat hij nog niet zeker weet of hij de prijs in ontvangst neemt, mocht hij winnen: “Ik ben meer een producer dan een dj. Een computernerd die dag en nacht achter zijn computer zit om muziek te maken. Het zou moeten gaan om dj-skills, maar er zijn zoveel meer dingen bij betrokken.”

Garrix weet waar zijn kracht ligt. Hij is geen typische handjes-in-de-lucht-dj, maar ook geen mixmeester. Zelf is hij gelukkig de laatste om dat te ontkennen.

Moet hij de prijs daarom weigeren? Dat nou ook weer niet. Het is een grote eer om zoveel stemmen te krijgen, temeer daar hij er geen enkele campagne voor gevoerd heeft. Maar de beste dj ter wereld is hij daarmee niet.