Oscars eindigen in chaos, de Hollywoodbubbel is geknapt

Wat de meest voorspelbare Oscaruitreiking ooit zou worden, ontaardde in volstrekte chaos. Door een verkeerde envelop las actrice en Hollywood-icoon Faye Dunaway de verkeerde winnaar voor Beste film voor. Niet La La Land had gewonnen, maar Moonlight. De vergissing leverde een complete puinhoop op het podium op, toen cast en crew van de musical plaats moesten maken voor de ploeg van het zwarte coming-of-age-drama. In elk geval werd vanmorgen vroeg Oscargeschiedenis geschreven.

De bekendmaking liep al stroef. Warren Beatty zou samen met Fay Dunaway de belangrijkste Oscar van de avond uitreiken. Toen Beatty de envelop openmaakte, staarde hij vertwijfeld naar de inhoud. Tot Dunaway het zat werd, de envelop van Beatty afpakte en ‘La La Land!’ in de microfoon riep. Het bleek echter de envelop voor Beste actrice te zijn, met op het kaartje de naam ‘Emma Stone’ en de filmtitel ‘La La Land’. Toen cast en crew middenin hun dankwoord zaten, riep de producent van La La Land ineens dat er een fout was gemaakt en dat Moonlight de echte winnaar was. Het leverde een surrealistisch moment op, toen het kaartje met daarop Moonlight – Best Picture als een trofee omhoog werd gehouden.

Waar Beatty en Dunaway ooit als Bonnie & Clyde heel Amerika ontregelden, deden ze dat nu tijdens de Oscaruitreiking nog eens dunnetjes over. Terwijl de show tot dan toe keurig binnen de lijnen bleef. Komiek Jimmy Kimmel verzorgde een prima maar wat veilige opening, de speeches waren opvallend a-politiek en het woord Trump viel slechts een paar keer. Het enige hoogtepunt was Viola Davis die een beeldje won voor haal bijrol in Fences. In een emotionele dankrede droeg ze haar liefde voor de kunst met overtuiging uit.

Tot het laatst leek het de nacht van La La Land te worden. De film won Beste regie (Damien Chazelle), Beste actrice (Emma Stone), Beste camerawerk, Beste muziek, Beste liedje en Beste productiedesign en was de gedoodverfde favoriet voor Beste film. Dat werd dus Moonlight, dat verder nog beste acteur in een bijrol (Mahershala Ali) en beste bewerkte scenario won. Een andere opvallende winnaar was het Iraanse The Salesman voor Beste niet-Engelstalige film. Gedoodverfde favoriet hier was de Duitse komedie Toni Erdmann. De Iraanse regisseur Farhadi was zelf niet aanwezig. Uit protest tegen Trumps inreisverbod wilde hij niet Amerika in. Wel werd zijn dankwoord voorgelezen, waarbij Farhadi haat en polarisatie scherp veroordeelde.

De Moonlight-climax was de apotheose van Hollywoods antwoord op de #Oscarssowhite-campagne van vorig jaar. Dit jaar waren de Afro-Amerikanen goed vertegenwoordigd in de diverse acteercategorieën. Ook de genomineerde documentaires gingen voor een groot deel over de structurele raciale ongelijkheid in de VS. Het indrukwekkende acht uur durende OJ Simpson: Made in America is hier een perfect voorbeeld van en werd dan ook terecht met een beeldje bekroond.

De fout rond La La Land en Moonlight zal ongetwijfeld koren op de molen zijn van Trump-aanhangers die sterk geloven in nepnieuws en bedrog door de media. Maar één ding is wel gebleken: de film die traditioneel Hollywood symboliseerde (La La Land) heeft verloren van een poëtische film met een klein budget over een zwarte man die worstelt met zijn homoseksualiteit.  Het was een avond waarop de kunst werd gevierd en niet het politiek pamflettisme werd bedreven.De Hollywoodbubbel knapte.

Michael Moore kon het in een tweet overigens niet laten om het bizarre einde een politieke draai te geven.

En zoals alles in Hollywood geldt ook hier de regel: het maakt niet uit wat er wordt gezegd, als er maar wat wordt gezegd. Er zullen wat mensen achter de schermen hun baan verliezen vanwege een verkeerde envelop, maar na jaren van teruglopende aandacht staan de Oscars in alle opzichten weer midden in de schijnwerpers. De beweging #OscarsSoWhite sorteerde effect. En Faye Dunaway en Warren Beatty? Die kunnen de komende tijd waarschijnlijk hun lege agenda’s volplannen met talkshowbezoeken.