Hey millennials, hier een handleiding voor je babyboomwerkgever

Ze haten bazen en willen ‘geïnspireerd’ worden in plaats van ‘gecommandeerd’. Vrijheid is voor hen cruciaal, evenals ‘ruimte voor zelfontplooiing’ en snelle feedback – als het even kan positief. Maak kennis met uw nieuwe collega’s: de millennials. “Op het werk kreeg ik ineens kritiek!”

Over haar opvoeding heeft Tamara Callebaut (27) geen klagen. Haar ouders – vader is van 1949, moeder van 1955 – hebben haar ‘liefdevol’ grootgebracht. Ze kreeg veel vrijheid. Hoe laat ze ’s avonds thuis moest komen, school, vriendjes: over alles werd overlegd. En ze werd volop gestimuleerd. “Mijn ouders waren mijn grootste fans.” Haar studie Communicatie aan de Hogeschool Leiden verliep eveneens crescendo. Wat ze ook presteerde, het was al snel goed. In 2012 rondde ze de opleiding af.

Binnen haar vakgebied een baan vinden viel zo midden in de crisis even niet mee. Om toch in haar levensonderhoud te kunnen voorzien, begon ze bij Zilveren Kruis op de klantenservice in de hoop dat ze, wanneer er op de afdeling Communicatie een vacature was, zij als interne kandidaat een grotere kans zou maken.

Een goede strategie: na anderhalf jaar kon ze bij de zorgverzekeraar aan de slag als communicatieadviseur. Dat beviel haar uitstekend: ze had leuke collega’s, ‘redelijk veel vrijheid’ en voldoende mogelijkheden om zich verder te ontplooien. Maar aan één ding moest ze wel even wennen: op het werk ging, anders dan ze tot nu toe gewend was geweest, niet bij alles wat ze deed automatisch het duimpje omhoog. “Voor het eerst kreeg ik kritiek. Welkom in de echte wereld.”

Tamara is een zogeheten millennial, ook wel generatie Einstein geheten: jongeren geboren na 1980. Een groep die momenteel op de werkvloer nog in de minderheid is, maar dat gaat snel veranderen.

Wat willen deze millennials? Wat willen ze ab-so-luut níet? En hoe moet u deze toekomstige collegae tegemoet treden? Een handleiding.

Millennials zijn zelfingenomen, egocentrisch, ongeduldig en lui. Ze hebben weinig zelfvertrouwen en voelen zich snel miskend. Een beetje tegenslag en ze gooien het bijltje erbij neer. Wie zitten er met de gebakken peren? De werkgevers. En who’s to blame? De ouders. Zij hebben deze jongeren veel te democratisch opgevoed; hun voortdurend voorgehouden hoe goed en speciaal ze wel niet waren.

Met deze beschrijving van werkende millennials maakte de Amerikaans-Britse managementgoeroe Simon Sinek zich eind vorig jaar niet bepaald populair. De belangstelling voor het op video vastgelegde interview was groot, daar niet van. Binnen een paar weken was het filmpje op YouTube meer dan vijftig miljoen (!) keer bekeken.

Maar er was ook veel kritiek. Deskundigen meenden dat Sinek, die in 2009 doorbrak met de bestseller Start with Why, een karikatuur neerzette. Ook millennials zelf lieten zich niet onbetuigd. In groten getale twitterden en blogden ze dat ze zich absoluut niet in deze kwalificaties herkenden.