De onterechte verering van de ‘foute’ kersttrui

Wekelijks neemt Alexandra Besuijen op deze website de wereld voor mode en trends kritisch onder de loep. Deze week schrijft ze — de Sint is immers uit het land — over de kersttrui, die steeds fouter en fouter wordt.

Kersttrui
Colin Firth in kersttrui. Beeld: Screenshot Bridget Jones Diary

Foute, foute kersttrui  

Jongens, wanneer was zo’n foute kersttrui nou écht leuk? Eerlijk? Toen de eerste Bridget Jonesfilm nog in de bioscoop draaide zeker, met Colin Firth als de aanbiddelijke mister Darcy in zijn ugly christmas sweater. Die stond hem goed. Dat was in 2001.

Oké, toen was het nog een paar jaar leuk omdat je die truien zelf moest breien of iets uit de kringloop moest customizen. Daar kwam nog een zekere mate aan creativiteit aan te pas.

Maar nu zijn die dingen zelfs bij de Aldi en de Action te koop, in blaartrekkend acryl waarvan je al begint te zweten als je er alleen maar naar kijkt. Daar is toch geen gein meer aan? Was de oude foute kersttrui nog een beetje tongue in cheek, de foute foute kersttrui schiet zijn doel geheel voorbij. Gewoon. Niet. Leuk. Meer.

Kersttrui
Beeld: Get On Fleek

Maar ik ben bang dat we er nog wel even mee doodgegooid worden, nu ook de marketeers het gat in de kerstmarkt hebben ontdekt. De Hema pronkt zelfs trots met de tekst ‘foute kerst’ voor hun inderdaad foeilelijke onesies voor volwassenen, kinderen en zelfs kleine hondjes! Het moet toch niet veel gekker worden, maar dat wordt het wel: er schijnt zelfs een ugly paardendeken te bestaan inclusief kerstmuts. Ik vind het sneu. Dan ben je al paard en dan dát nog.

En mocht je nou in een warm klimaat kerst vieren en denken dat je er zo makkelijk mee wegkomt – nou nee. Want er zijn tegenwoordig ook luchtige kerstrompers. Voor mannen, volwassen mannen. Je loopt grandioos voor lul, maar hé, jij weet tenminste wat humor is! En dat voor 85 piek! Ook met Chanoekamotief trouwens, daar begint die gekte ook al. Pff.

Beeld: Screenshot Pinterest

Bullet journal

Op Pinterest heb ik het al eindeloos voorbij zien komen: het bullet journal. Ik ben er altijd aan voorbij gegaan, want ik kon me niet voorstellen dat er mensen zijn die zelf een hele agenda gaan uittekenen terwijl je die dingen overal kant en klaar kunt kopen of als app kunt downloaden. Maar het schijnt dus echt huge te zijn.

Er is inmiddels een hele bullet-industrie ontstaan, met notitieboekjes, stiften, washitape, handleidingen, cursussen, workshops en wat niet al. Toegegeven, het ziet er beeldschoon uit en zo georganiseerd ook, maar ook zo ontzettend tijdrovend. Het zou een middel moeten zijn om je leven overzichtelijk te maken, maar het journallen lijkt haast een doel op zichzelf.

En wat moet er dan allemaal in? Uit een van de vele bulletblogs:

  • Maandelijkse doelen
  • Jaarlijkse doelen
  • Een wishlist
  • Een bucketlist
  • Een planner met afspraken
  • To-do lijstjes
  • Boeken die je dit jaar gelezen hebt
  • Een checklist
  • Tv-series die je nog wilt bekijken

Werkelijk? Maandelijkse doelen? Zoals wat dan? Series die je nog wil kijken? Die zet je toch in je Netflixlijst? To do-lijstjes én een checklist? Ain’t got nobody time for that! Want overal moet nog een key bij, een zelfgetekend icoontje zodat je je tandartsafspraak niet per ongeluk aanziet voor de verjaardag van ome Piet. Of andersom.

Nogmaals, het ziet er prachtig uit en groot respect voor degenen die het vlekkeloos bijhouden, maar ik zou er zelf mega gestrest van worden. Maar goed, ik heb dan ook geen maandelijkse doelen. Laat staan een bucketlist…😳

Kersttrui
Beeld: Amazon/Cat-Opoly

Verlanglijstje

Er zijn al heel wat varianten verschenen van het uit 1935 stammende Monopolyspel – er is zelfs een Texelse variant waar je de vuurtoren kan kopen, of de boot – maar Cat-Opoly is weer eens wat anders. Je koopt geen huizen of hotels, maar poezen; de gevangenis is een waterspeelplaats en in plaats van belasting betalen krijg je vlooien.

Gegarandeerd succes als cadeautje voor de kattenmensch m/v. Ik wil het.