Spring naar de content
bron: Harry Klunder

De Foute Jongens over prostaatmassages en simultaanorgasmes

Arthur kreeg een Facebook-ban, maar waarom? Rob verdiept zich in de orgasmes van Anne Fleur Dekker. De Foute Jongens zijn weer op dreef.

Gepubliceerd op: Geplaatst in de volgende categorieën:
Geschreven door: De Redactie

Rob: Ik word oud, mijnheer Van Amerongen. Ik begin steeds minder van het leven te begrijpen. Positief als ik ben, zie ik daar echter ook het voordeel van in: er is eindelijk een reden om blij te zijn dat ik met u correspondeer. U dartelt nog als een jonge hazewindhond door het bestaan, zelf strompel ik inmiddels als een oude, trage labrador met darmproblemen en heupdysplasie rond. U bent nog bij de tijd, zoals dat heet. En dus kunt u mij uitleggen wat er geschiedt.

 

[blendlebutton]

Zo werd het mij onlangs gegund een tweet van het jeugdige relmeisje Anne Fleur Dekker onder ogen te krijgen, waarin zij verhaalde over haar orgasmes. Nu ben ik nog van de generatie die vrouwelijke orgasmes een cadeautje van Moeder Natuur vindt. Laten we wel wezen: voor de voortplanting zijn ze niet nodig. Maar goed, ik ben een liberaal in hart, nieren en onderbuik. Ik gun iedereen dus zijn of haar pleziertje. Maar toen juffrouw Dekker – wier huidige transitie van ultralinkse activiste naar keurig rechts Goois meisje ik overigens buitengewoon verwelkom, omdat wij best wat fris bloed kunnen gebruiken – in die tweet kond deed van het feit dat zij zo- wel vaginaal als clitoraal kan klaarkomen en soms zelfs simultaan, raakte ik toch enigszins in verwarring.

Het is wellicht niet erg fatsoenlijk dat ik u de vraag stel, maar voordat ik mijn laatste adem uitblaas, wil ik het toch graag weten: heeft u weleens een simultaan orgasme mogen beleven? Ik namelijk niet, al moet ik toegeven dat ik ook in dit geval niet meer helemaal up-to-date ben: de laatste keer dat ik qua intimiteit een hoogtepunt mocht ervaren was, als ik het mij goed herinner, op de avond van het Molotov-Ribbentroppact. En ik moest er nog voor betalen ook. Ik heb wel regelmatig aan simultaansessies in het schaakspel meegedaan, die mij onder andere een overwinning op wijlen mr. Lex Jongsma opleverde, nog voor zijn overlijden welteverstaan, alsmede remises tegen Hans Böhm en de vermaarde grootmeester Rafael Vaganian. Alle drie hadden zij geen verweer tegen mijn toepassing van de Gurgenidze-variant van de Caro-Kann-verdediging. U mag best weten: daar kwam ík bijna klaar van, maar ook hier weer niet simultaan.

Ik heb behoefte aan uitleg, mijnheer Van Amerongen. Ik volg uw berichtgeving weliswaar niet dagelijks. De laatste tijd zelfs nauwelijks, omdat u volgens mij een Facebook-ban aan uw broek heeft gekregen, waarvan u de reden óók maar eens uit de doeken moet doen. Maar ik weet wel dat u altijd een welhaast dwangneurotische belangstelling aangaande de oerdrift en al wat daarmee verbonden is aan de dag heeft gelegd, die u meestentijds tot het schrijven van schunnigheden inspireerde waarvoor ik mij bij lezing plaatsvervangend schaamde. Of betrof het hier soms óók weer leugens?

Arthur: Wist je wel, oom Rob, dat er naast het vaginaal en clitoraal orgasme ook nog het anaal orgasme bestaat? Gek genoeg noemt ons aller Anne Fleurtje het anaal orgasme niet, terwijl dat zo lekker is!

Heb je je prostaat nog, oom Rob? Dat is namelijk een soort g-plek voor mannetjes. Ik wist overigens nooit waar die g voor stond. Jij dacht natuurlijk ook dat het gewoon ‘geile plek’ betekende, maar de letter g verwijst naar Ernst Gräfenberg, een Duitse gynaecoloog die onderzoek deed naar seksuele fysiologie. Voluit wordt het dus de Gräfenbergplek, en dat klinkt best wel eng.

In de praktijk is het gewoon een knobbeltje in de vagijn dat bij voldoende stimulans gaat spuiten als een walvis. Misogyne cynici fluisteren dat het een kwaadaardige uitvinding van de feministen is en een typisch geval van penisnijd, maar ik had ooit eens een vriendinnetje, Ariette, en als die de sluis openzette, moest ik echt emmers onder mijn ledikant zetten en hozen en moppen als een krankzinnige. De watersnood van 1953 was er kattepis bij.

Dat doet mij – met mijn springerige geest, zoals de legendarische Martin van Amerongen mij ooit complimenteerde, knauwend op een sigaartje – weer denken aan Zambia, waar ik in een ander leven een gewichtig wetenschappelijk boek schreef over aids, vorstelijk betaald door het Nederlandse Aidsfonds en dus uit legaten van steenrijke grachtengordelhomosuelen. Dat hun herinnering tot een zegen mag zijn. Als je mij niet gelooft – zoals gewoonlijk, wantrouwig vals serpent – moet je de titel maar even koekelen: Mwendanjangula! Uitgegeven door Jan Mets.

De negermensen in Zambia hebben ongeveer twintig onbeschermde wisselende seksuele contacten per dag (zeventig in het weekeinde) en hoewel dat aanzienlijk onder het gemiddelde van Freddie Mercury ligt, helpt het wel mee om beetje bij beetje het virus te verspreiden.

Om terug te komen op de Gräfenberg-plek: het nadeel van die vaginale tsunami is dat de pielemuis verzuipt in dat klotsend geweld. Wading through the water noemen de Zambianen dat. Die willen geen natte maar een droge doos, want anders voelen ze niks. De Zambiaanse meneren moge dan flink geschapen zijn, maar dan ken je de dames nog niet.

Om het waterwaden te bestrijden, hangen de vrouwen wijdbeens boven een vuurtje met kruiden waardoor het slijm in de doos, de fluor vaginalis, opdroogt. En juist dat slijm kan een op zich heel slap virusje doden! Maar laat ik niet moralistisch worden, we zijn de Libelle of Joop niet.

Zambiaanse kerels vinden zo’n droge poes dus lekker, maar omdat ze bijna allemaal geteisterd worden door sief, een Spaanse kraag, de klap en wat dies meer zij, wordt het virus nóg sneller verspreid.

Om terug te komen op jouw brandende vraag: het anaal orgasme wordt opgewekt door het stimuleren van de prostaat. Ik had vier jaar lang een relatie met een dokter en zij was erg bedreven in het melken van mijn genotsklier. Je zult het allemaal wel vreselijk eng vinden, want er moeten wel wat vingers in de poeperd. Stel het eens gewoon voor aan moeders de vrouw, want menig huwelijk is gered door het prostaatmelken! Ik heb mij ook weleens laten vertellen dat ze er kaas van kunnen maken, maar dat lijkt mij een broodjeaapverhaal. Sinds wanneer ben jij een goede schaker trouwens? Daar heb je mij nog nooit wat over verteld. Leugenaar!

Rob: Lekker is dit. Beginnen we elkaar in dit eerbiedwaardige magazine nu ook al voor leugenaar uit te maken. Dat schiet niet op, mijnheer Van Amerongen. Ikzelf – en naar mijn stellige overtuiging ook de lezer – schiet trouwens weinig op met de scabreuze onthullingen die u hierboven aan het papier toevertrouwde. De anale fase, zegt Freud, doet bij kinderen van gemiddeld vijftien maanden oud haar intrede en wordt rond het begin van het vierde levensjaar afgerond. Ik heb de stellige indruk dat zij bij u nog altijd niet is afgerond. Vermoedelijk begon u reeds in uw kleuterjaren met drugs te experimenteren en is dit daarvan een gevolg.

Ik schaak, inderdaad. Niet onverdienstelijk, al zeg ik het zelf, en ik acht vermelding van die activiteit belangwekkender dan wat u te vertellen had. Wat schiet de lezer op met uw mededelingen aangaande droge Zambiaanse vulva’s, pielemuisverwondingen, uw squirtavonturen, het uitmelken van de masculiene versie van de Gräfenbergplek en het daaruit voortvloeiende anale orgasme? Hoe verrijkt dat zijn leven? Hoe helpt hem dat verder? Wat, kortom, hééft hij eraan? In veel gevallen zal hij u, brakend boven de toiletpot, zelfs vervloeken. Ik zal niet ontkennen dat zich doorgaans heel diep van binnen het allereerste begin van een niet onaangename tinteling aan mij openbaart wanneer mijn huisarts in het kader van de jaarlijkse prostaatcontrole bij mij naar binnen dringt, een handeling die mijns inziens uit gemeenschappelijke mannelijke schaamte nog veel te weinig wordt belicht. Het feit dat mijn huisarts een mysterieuze oosterse schoonheid is, die haar spreekkamer voorafgaande aan dit onderzoek altijd hermetisch afsluit, draagt zeker aan dit gevoel bij. Maar heeft het nut details daarvan aan de openbaarheid prijs te geven? Nee, zeg ik zonder enige aarzeling. Er is al goorheid onfatsoen genoeg in de wereld.

Kijk, die tweet van juffrouw Dekker is vermeldenswaardig, omdat zij er uit eigen initiatief mee komt aanzetten en er bovendien tal van vragen mee opwerpt. Begint zij bij zo’n simultaan hoogtepunt extra te loensen? Ik noem maar iets. De Nederlandse man is, indien gezond, ook niet van beton, zoals Frater Venantius het zou omschrijven. Hij heeft ook zijn fantasieën en wil daarvan derhalve gaarne op de hoogte worden gesteld. Maar uw zieleroerselen, die waarschijnlijk zelfs op het Regenboogforum zouden worden gemodereerd, voegen niets toe. Ik verzoek u daarom ten stelligste uw onderwerpkeuze voor deze rubriek, indien u althans naar een verlenging van onze op zichzelf tamelijk unieke samenwerking streeft, aan te passen. Uw viezigheid straalt ook op mij af, mijnheer Van Amerongen. Dat kan ik niet hebben.

Daar komt bij dat u vragen domweg niet beantwoordt. Het viel mij al eerder op en u  ikt het nu weer. Ik vroeg u ditmaal waarom u ten prooi bent gevallen aan een Facebook-ban. Ligt de tenhemelschreiende politieke correctheid die de sociale media tegenwoordig in een ijzeren greep houdt hieraan ten grondslag? Dat zou ik graag willen weten van iemand die 24 uur per dag op Facebook zit te beppen. Van u, dus. Laten wij dat eens bespreken, mijnheer Van Amerongen. Op een nette manier, als het even kan. Dit is een ernstige zaak, die dringend maatschappelijke duiding behoeft.

Arthur: Honi soit qui mal y pense! Ik word smadelijk afgeserveerd als een viespeuk, terwijl het hier om een duidelijk geval van guilt by association gaat: ik word meegezogen in jouw duistere wereld van seksuele aberraties, angsten en projecties. Onuitsprekelijke liederlijkheden die je al- leen aan mij durft toe te vertrouwen om- dat je weet dat ik lekker in mijn vel zit.

Je hebt mij overigens maar één vraag gesteld, ouwe: “Heeft u weleens een simultaan orgasme mogen beleven?”

Ik heb je hierboven in geuren en kleuren verteld dat het simultaan orgasme voor mij een alledaags wissewasje is. Het prostatuair orgasme en de doodgewone pielemuisejaculatie trekken bij mij synchroon op, op voorwaarde dat ik over een gediplomeerde Groene Kruis-verpleger (m/v/vreer) beschik die de prostaatmassage uitvoert en als het even kan ook nog even de voorkant karnt en kolft (als het ziekenfonds dat tenminste vergoedt).

Ik ben ook niet de beroerdste en wil je als trouwe pennevriend best wel een adviesje geven: vraag eens aan moeders de vrouw of zij bijvoorbeeld op zondagochtend heel eventjes op je perineum wil drukken. Perineum klinkt als een tochtig winkelcentrum in Dronten-Oost, maar het is potjeslatijn voor bilnaad. Niet verwarren met bilspleet, want daar komt narigheid van.

Het perineum is het deel van jouw goddelijk lichaam – pak er even een spiegel en een potlood bij, oom Rob – dat bestaat uit het ruitvormige gebied tussen je staartbeen, je twee zitbeenderen en je schaambeenvoeg. Een denkbeeldige lijn tussen je rechter en linker zitbeen verdeelt het perineum in een ventrale urogenitale driehoek en een dorsale anale driehoek.

Enfin, als geduw op je perineum – dat immers direct in contact staat met je prostaat – je bevalt, ben je klaar voor het zwaardere werk: de prostaatmassage.

Wel even wat potjes Boy Butter scoren bij Kruidvat in Egmond aan Zee. Zeg maar dat de hond schrale plekken op zijn koppie heeft of dat het tegen de kloofjes in je ouwe voetzolen is. Als de Boy Butter op is, kun je ook even naar de Jumbo fietsen om daar een blik Crisco te kopen. Dat is plantaardig vet dat je eigenlijk altijd bij de hand moet hebben in keuken en slaapkamer.

Ik wil je op de valreep even complimenteren met je openheid, Rob. Er is niets mooiers en fijners dan mannen onder mekaar. Onze stem wordt nauwelijks nog gehoord in de media. Half Nederland ligt te geilen op quasi-erotische prietpraat van menopauzale vrouwkes die zelfs in kringen van het dameswaterpolo als lelijk te boek staan, maar nergens lees je iets over het vakkundig masseren van de oudemannenprostaat, met een duplexorgasme als gevolg. Alleen hier bij de Foute Jongens, dat bolwerk van bonhomie en beschaving in barre tijden.

[/blendlebutton]

Onderwerpen