‘Schrijvers zijn de koffieboeren van de literaire industrie’

De Bourgondiërs, het nieuwe boek van Bart Van Loo (Herentals, 1973), komt deze week uit. Hij is bekend van de Frankrijktrilogie, Chanson en Napoleon. Als we hem bellen heeft hij net zijn eerste recensie in de Vlaamse krant De Morgen binnen: vijf sterren en een lofzang. De schrijver is dus in een ‘zeer contente’ bui.

Waar gaat dit boek, De Bourgondiërs, eigenlijk over?
Het gaat over het vergeten oerverhaal, het begint bij het eigenlijke nulpunt van onze geschiedenis. Op een dag gebeurde er iets dat niemand had voorzien: de Lage Landen ontstonden. Dat hebben we te danken aan vergeten Bourgondische hertogen. Ik vertel het verhaal van hun geschiedenis, en tegelijkertijd vertel ik over ridders en toernooien, over hoe er werd gegeten, hoe er werd gelezen, hoe zat het met het geloof. Het is een soort tijdreis naar onze middeleeuwen, een hopelijk wervelende cultuurgeschiedenis.”

Hoe lang heeft u over het schrijven van dit boek gedaan? 

“Ik ben er drieënhalf jaar mee bezig geweest, fulltime, al stond ik ook regelmatig op het podium met mijn vorige boek Napoleon. Het schrijven van het boek heeft me erg uitgeput, soms werd ik knettergek, ik heb meerdere keren willen stoppen met schrijven omdat het te veel werd. Maar uiteindelijk heb ik als een flinke jongen doorgebeten, en aardig wat zitvlees gekweekt.”

Hoeveel verdient u dan aan zo’n boek?

“Schrijvers zijn de koffieboeren van de literaire industrie. Een schrijver krijgt gemiddeld maar tien procent van de winst; eigenlijk is dat een heel slecht businessplan. Ik krijg iets meer, want daar valt over te onderhandelen. Van mijn vorige boek zijn er dertigduizend verkocht, dus reken maar uit.”

Hoe ziet een gemiddelde schrijfdag eruit? 

Saai wel eigenlijk, ik zit de hele dag in mijn kamer. Ik slik een bibliotheek in, en die vermaal ik. Ik word er zelfs ongedurig en fysiek wat ongemakkelijk van, tot er associaties beginnen te komen. Zo breng ik dingen in verbinding, en dan begin ik te schrijven, de hele dag.”

Waar schrijft u mee?

“Met mijn laptop, thuis. Maar als ik te lang in huis zit, dan pak ik een lang traject met de trein, zodat ik een rijdend bureau heb. De trein staat voor mij altijd voor schrijven. Er is daar geen wifi, ik schrijf dan door en door, het landschap aan mij voorbijtrekkend. ”

Wat is de ergste tegenslag die u te verduren heeft gekregen tijdens het schrijven van dit boek? “Toen mijn boek bijna af was, liep ik een enorme spierscheur van zes centimeter op, waardoor ik op krukken moest lopen. Aangezien het boek zeshonderd bladzijdes telt, is de scheur voor mij symbolisch: een centimeter voor elke honderd pagina’s.”

Heeft u schrijvers onder uw vrienden?

“Het is zo dat mensen al snel optrekken met gelijkgestemden, wat fijn is, maar tegelijkertijd wat armoedig. Ik heb dus zeker schrijvers onder mijn vrienden, maar ook wel kunstenaars, muzikanten en mensen uit het onderwijs. Een goede vriend van mij is Mark Reugebrink, en tevens Jeroen Olyslaegers. Verder ken ik veel auteurs via mijn uitgeverij de Bezige Bij. Ik vind het raar om namen te noemen. Het heeft iets ranzigs.”

Wie is uw favoriete Nederlandstalige schrijver?

“Degene die ik als laatst ontdekt hebt, waarvan ik denk ‘wauw’, dat is Martin Michael Driessen. Een half jaar geleden had ik nog niets van hem gelezen, nu heb ik ondertussen al drie boeken van hem verslonden. De rivieren vond ik fantastisch. Het spreekt mij erg aan omdat het tijdloos, universeel en klassiek is. Alsof die verhalen in de jaren dertig zijn geschreven, zijn bewaard in een kluis en nu zijn terug gevonden.”

Tot slot: op het huis van welke schrijver zou u wel een precisiebombardement willen laten uitvoeren?

“Amai, ik wist niet dat het zo’n soort interview zou worden. Ik heb geen vijanden, maar ik denk dat ik wel iets kan bedenken op deze idiote vraag. (….) Ik zou het wel een stichtende gedachte vinden als er een bom zou vallen op het graf van Johan Huizinga (een Nederlandse Historicus -red), zodat er een schandaal zou uitbarsten, zo van: ‘hoe kán dat nou?’ En dat het graf dan beschadigd raakt, en het een raadsel is wie dat dan gedaan heeft, en waarom. Dit in de hoop dat er een maand lang over hem gesproken wordt en er zo hernieuwde interesse voor zijn klassieke werk over de Middeleeuwen ontstaat, en wie weet ook voor mijn boek.”

 

De Bourgondiërs van Bart Van Loo verschijnt bij uitgeverij de Bezige Bij en ligt in de boekhandel voor €34,99 vanaf 17 januari 2019.

 

Reageer op artikel:
‘Schrijvers zijn de koffieboeren van de literaire industrie’
Sluiten