Spring naar de content

Who the fuck is de vader van Sophie Hermans?

Sophie Hermans heeft een vader en die was minister. Een ogenschijnlijk voordeel wanneer je een politieke carrière ambieert. Zij én haar zus vonden als Hermansdochters om die reden beiden de weg naar het torentje en mochten de premier helpen om dit land nog gaver te maken. En ja, soms droeg Sophie zijn tas. Geen reden om te huilen, maar vooral om nu te bewijzen dat je het politieke leiderschap ook écht in je hebt. Laat het gewoon zien, adviseert Ton F. van Dijk, zoals altijd ongevraagd.

Gepubliceerd op: Geplaatst in de volgende categorieën:
Geschreven door: Ton F. van Dijk

We hebben het inmiddels allemaal kunnen aanschouwen: VVD-fractievoorzitter Sophie Hermans barstte in huilen uit, toen PVV-voorman Geert Wilders haar de ‘tassendrager’ van Rutte noemde.

Abboneer op een lidmaadschap

Hoe sympathiek!

Dit artikel krijg je van HP/De Tijd cadeau. Om ons te steunen en meer artikelen van en uit HP/De Tijd te lezen, word je vanaf slechts vier euro per maand lid in minder dan een minuut. Voor dat luttele bedrag lees je ook alle stukken uit het maandelijkse magazine digitaal.

Kies een lidmaatschap

Een volstrekt aanvaardbare vorm van debating, die qua grofheid in het niet valt bij de wijze waarop Britse volksvertegenwoordigers elkaar vrijwel dagelijks in het parlement bejegenen. Hard tegen hard en dan nog harder, het liefst op de man of vrouw.

Wilders heeft wel ergere dingen gezegd: zo noemde hij onze Tweede Kamer een ‘nepparlement’, waarmee de democratisch gekozen leider van één van de grootste fracties een zorgwekkende invalshoek introduceerde op onze fundamentele waarden als rechtsstaat.

Nepparlement verhoudt zich tot tassendrager als kanker tot een mug die een seconde op je gezicht landt om daarna weer weg te vliegen, net zo achteloos als-ie was gekomen. Hooguit maak je een beweging met je hand, die vaak al te laat is.

Nepparlement verhoudt zich tot tassendrager als kanker tot een mug

Over Wilders moeten we ons dus vooral zorgen maken wanneer hij het gehele parlement weg zet als iets dat niets voor stelt. En toch brak geen enkele collega in de Kamer in huilen uit toen hij dat deed. 

Iets dat dus wel gebeurde toen de geblondeerde retoricus, Sophie Hermans, dochter van Loek Hermans, oud-politiek assistent van Mark Rutte en leider van de grootste fractie in de Kamer voor tassendrager uitmaakte. 

De huilbui maakte een golf van sympathie los bij andere Kamerleden, die hun bijval met Hermans toonden door luid op de bankjes te roffelen. Het type politieke en morele steun dat altijd makkelijk is wanneer deze ‘gratis’ kan worden gegeven en er geen enkele prijs voor hoeft te worden betaald in relatie tot het eigen politieke functioneren dat altijd prevaleert.

We keken dus deels naar een toneelstuk van politieke correctheid. Het enige dat echt was, waren de tranen van Hermans. Waterlanders die vast niet alleen het gevolg waren van Wilders vaststelling dat zij overdreven dienstbaar is aan de premier.

We keken dus deels naar een toneelstuk van politieke correctheid. Het enige dat echt was, waren de tranen van Hermans

De dochter van oud-minister Loek Hermans, de oud-politiek assistent van Rutte en de zus van Caroline, de nog véél beroemdere politiek assistent van de premier (‘Carolien waar ben je?’) moet onvermijdelijk al enige tijd worstelen met het nadeel dat tot niet zo heel lang geleden een voordeel was.

Haar kwaliteiten zijn wellicht groot, maar ze zal toch zelf ook snappen dat haar achtergrond en netwerk geholpen hebben te komen waar ze nu is. Diezelfde achtergrond die haar makkelijker dan anderen in de politieke arena bracht en altijd een klein voordeel had opgeleverd ten opzichte van andere politicologie studenten, die geen vader hebben die minister is geweest.

Maar nu op het meest eminente podium beland, wil Sophie zichzelf zijn, worden afgerekend op wat ze kan, haar eigen ideeën over politiek, haar visie op de toekomst van het land. En dat is legitiem en begrijpelijk.

Hermans is nu inderdaad al enige tijd qualitate qua meer dan de dochter van, de assistent van, ze heeft het bijna hoogste politieke ambt bereikt. Leider van de grootste regeringsfractie word je mogelijk niet alleen omdat je een kruiwagen had.

Vraag is nu hoe Hermans ons het beste kan overtuigen, dat zij gewoon de beste vrouw op de juiste plek is. Ik zou zeggen door leading by example. 

Negeer de realiteit dat je met een kruiwagen binnen werd gereden niet. Loop niet weg voor de voordelen, die het gezin waar je opgroeide met zich mee brachten. Maar laat in je politieke werk dagelijks zien dat je begrijpt, dat mensen zo naar je kijken en pareer het wantrouwen niet met emoties maar met geweldige politiek, pure inhoud en een dualistische opstelling waarbij het belang van burgers altijd leidend is.

Pareer het wantrouwen niet met emoties maar met geweldige politiek

Sophie, doe het gewoon door het te laten zien. Actions speak louder then words. Zorg dat oud-minister Loek Hermans in de vergetelheid raakt en zijn status nog slechts kan ontlenen aan het feit dat hij ‘de vader van Sophie’ wordt genoemd. En creëer daarmee je eigen politieke legacy. Alleen zo word je de Sophie Hermans die je wil zijn.

Kortom: Who the fuck is Loek Hermans?