Dick Advocaat

Zaterdag moet Dick Advocaat met een stel ongedisciplineerde jonge honden de Turken te lijf. De nieuwe bondscoach van België is aan een hels karwei begonnen. Het Belgisch voetbal is kapot. ‘Slechter dan nu kan niet.’

Uit de hemel neergedaald, zo werd Dick Advocaat als de nieuwe bondscoach van België voorgesteld. De Nederlandse trainer kwam in een glazen lift vanaf de derde verdieping naar beneden voor de perspresentatie in het auditorium van de Belgische voetbalbond. Door de Belgische media werd hij ongeremd bejubeld. ‘Halleluja, daar is Dick Advocaat,’ gilde Le Soir. De Nederlandstalige kranten deden er niet voor onder. ‘De Kleine Generaal is met orkaankracht en rupsbanden het glazen huis van de bond binnengereden. Advocaat stal de show,’ schreeuwde Het Nieuwsblad.

België heeft grootse verwachtingen van Dick Advocaat. De kranten en televisie zien in hem de redder van het nationale voetbalteam, praktisch het enige instituut dat dit immens verdeelde land nog een klein beetje bindt. Net als de staat België, presteren de nationale elf de laatste tijd abominabel slecht. De kwalificatiereeks voor het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika begon met twee overwinningen en een gelijkspel. Maar de volgende vijf wedstrijden verloren de Rode Duivels op rij. Het was pijnlijk: afgedroogd door Spanje met 5-0 en zelfs het nietige Armenië zette onze onderburen met 2-1 opzij. Voor de tweede keer lag het WK buiten bereik.

De voetbalkenners van onze zuiderburen wijten de wanprestaties aan divagedrag van pseudo-vedettes in het team. De ontluisterende verhalen stapelden zich na de uitschakeling op. Een keeper die in de kleedkamer bijna met de linksback op de vuist ging. Een spits die zijn schoenen vergat. Een reservespeler die geen warming-up wilde doen. Groepjes spelers die vrolijk het nachtleven indoken na een verloren wedstrijd. Voetballers die te laat aan tafel verschenen. Twee spelers die de hotelkamer niet meer mochten delen omdat ze een slechte invloed op elkaar hadden. Van enige professionaliteit was geen sprake. Niet alleen tijdelijk bondscoach Franky Vercauteren stapte uit wanhoop op, ook de hele medische staf gaf er de brui aan. Ze voelden zich niet meer serieus genomen. Spelers meldden zich geblesseerd af voor het nationaal elftal, maar speelden enkele dagen later weer doodleuk voor hun club

Het gehele artikel staat in de HP/De Tijd van deze week.

Sicco Wittermans