Rob Wijnberg, de jongste hoofdredacteur van Nederland

Een potje heel diep nadenken: daar is hij goed in. Maar kan hij nrc.next, de groei- en troetelbaby van het NRC-concern, een injectie geven die meer lezers en abonnees oplevert? Het wordt een spannend jaar voor de jongste en slimste hoofdredacteur van Nederland, Rob Wijnberg (28).

Als je hem weer eens in een forum ziet zitten, doodkalm van een glaasje Spa ziet nippen en – ogenschijnlijk in balans en een en al beschaving – op zijn volgende beurt ziet wachten, verbaast het niet dat Rob Wijnberg per 1 september benoemd is tot hoofdredacteur van nrc.next. En daarmee, min of meer officieel, tot de nieuwe vaandeldrager van het NRC-concern, dat naarstig op zoek is een aanstormende (en in NRC-termen ‘weldenkende’) elite van jonge hoogopgeleiden aan zich te binden. En voor de papieren krant te behouden. Zoals Wijnberg in openbare fora, panels en discussies opereert – rustig, belezen, maar met een gezonde honger naar de actualiteit –, zo heeft het NRC-concern zichzelf de afgelopen decennia het liefst gezien. In zekere zin is hij hun ideale zoon. Grote vraag: vertegenwoordigt Wijnberg daarmee ook werkelijk de toekomst? En zal hij een nieuwe generatie slimmeriken inderdaad weten te verleiden tot een abonnement of het regelmatig schokken van die ene euro voor een dagvers exemplaar?
Wijnberg heeft het denken niet van een vreemde. Zijn vader, Jeffrey Wijnberg (61), is dankzij zijn wekelijkse column in De Telegraaf een van de bekendste psychologen van Nederland. Allicht zal de jonge Rob zich aan tafel weldra zijn gaan vervelen met de verhalen over ‘gevallen’ of ‘problemen’, zoals vader die in zijn praktijk en via zijn columns behandeld. Om een indicatie te geven: laatst ging de oude Wijnberg in op de vraag hoe ‘de gemiddelde vakantieganger’, terug in het hectische Nederland, zijn prettige vakantiegevoel wat langer zou kunnen vasthouden. Na hier en daar wat tips te hebben rondgestrooid om dat heerlijke vakantiegevoel inderdaad wat langer te laten doorsudderen, eindigde de ‘oude’ Wijnberg met de constatering dat al te veel succes nastreven in deze kwestie eigenlijk ongewenst was. Immers: straks ging het gewone leven op een vakantie lijken en was vakantie geen échte vakantie meer.
Hoewel de jonge Rob bij het naadloos rondbreien van een redenering zeker schatplichtig zal zijn aan zijn vader, heeft hij de horizon drastisch opengegooid. Rob ging filosofie studeren, viel aan op de klassieke denkers en moderne filosofen en deed het al snel niet voor minder dan het definiëren annex typeren van ‘zijn generatie’, ‘dé informatie-overload’ en ‘hét vrije woord’.

Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

Hans van Willigenburg