Neem die stap richting vegetarisme

Het was 08.46 uur vanmorgen dat ik weer een stap verder richting vegetarisme zette. En ik roep u hierbij op dat met mij te doen.

Ik reed op de A2, richting Amsterdam, het stormde. Zoals het kennelijk begin september in Nederland behoort te doen. De regen zwiepte in grote vlagen over de weg en de ruitenwissers van mijn leasebak stonden op hun hoogste stand. Ik passeerde een vrachtwagen met oplegger. Naar schatting 20.000 kippen maakten net als ik deze nazomerstorm mee. Alleen zaten ze niet achter een vooruit met ruitenwisser, maar te bibberen in hun hokken, die niet eens een dekzeil over zich heen hadden gekregen. Negentig reed de vrachtwagen zeker. Wind en regen hadden vrij spel. Koppetje zoveel mogelijk in hun vieze, bruin-wittige veren weggedoken ondergingen de beesten hun lot. Woesh, regen, woesh, wind. Hoe lang waren ze al onderweg, een paar uur, schat ik. Van Barneveld, of België. Polen? Wie zal het zeggen. Woesh, regen, woesh, wind. Nog een uurtje misschien, dan konden ze in de slachterij worden opgehangen aan een haakje, langs de automatische koppensneller en dan hup, snel in een stoombadje en dan weer fluks door de handen van een paar kwieke kippensnijers om daarna netjes gefileerd in een foampakketje bij mij in de supermarkt te verschijnen.

Ik weet wel, het gaat al tientallen jaren zo. En ik ben een liefhebber van verse en droge worst, een goede biefstuk en een lekkere kippenpoot. Maar na vanochtend had ik het weer even helemaal gehad. Ik wil nu zeker weten dat elk stuk vlees dat ik nog koop goed behandeld is. En anders eet ik wel tofu (brr).

frank poorthuis