Anna Enquist nieuw op drie; Dick Swaab eindelijk onttroond

Psychoanalytica Anna Enquist (pseudoniem voor Christa Widlund-Broer) was naar eigen zeggen al jaren lang gefascineerd door de anesthesiologie: de kunst van het verdoven van pijn. Die fascinatie leidde tot een uitgebreid onderzoek naar het vakgebied, inclusief het bijwonen van operaties en het meelopen van nachtdiensten. Dit onderzoek mondde uit in haar roman De verdovers, over de relatie tussen een psychotherapeut en een student anesthesiologie. In de eerste week na publicatie komt Enquist direct de fictie toptien binnen op nummer drie.

De binnenkomst van Enquist is vrijwel de enige verandering in de fictielijst. Peter Buwalda greep met Bonita Avenue naast de NS Publieksprijs, maar staat nog steeds bovenaan, gevolgd door Aleph  van Paulo Coelho. Drie is te veel van Jill Mansell en Het stille meisje van Tess Gerritsen zakken allebei een plekje door de komst van Anna Enquist. Het negende schrift van Maya van Isabel Allende zakt vier plaatsen van vijf naar negen, terwijl In mijn dromen  van Simone van der Vlugt juist de lijst weer binnenkomt op plek acht.[[image file=”2011-10/schermafbeelding-2011-10-24-om-11.15.44.png” align=”right” ]]

In de nonfictie toptien zijn er meer opmerkelijke verschuivingen. Sinds zijn optreden bij Zomergasten was Dick Swaab de onverslaanbare lijstaanvoerder. Door de machtsgreep van de columnbundel van Youp van ’t Hek zakt Wij zijn ons brein naar de derde plek, vlak achter Dit wordt jouw jaar  van motivatiecoach Ben Tiggelaar.

Sprongen vorige week de smeuiige titels in de nonfictie lijst al in het oog, deze week komt daar nog een mooie nieuwe titel bij. De oudste prostituees van de Amsterdamse Wallen, Martine en Louise Fokkens schreven een autobiografie met de alleszeggende titel Ouwehoeren. Vijftig jaar lang werkten zij in de Mokumse ramenbuurt, waarin natuurlijk een bonte collectie klanten de revu passeerde. De koninginnen van de Wallen belichten vooral de mooie kanten van de betaalde liefde.

matthijs prinzen