Wie wordt de Voetbalmol?

Gezocht: een Nederlandse Eredivisiespeler die onder pseudoniem vrolijke en geanonimiseerde opening van zaken wil geven over het reilen en zeilen bij een doorsnee voetbalclub. Schrijftalent geen noodzaak.

Ergens in de Engelse Premier League is een voetbalclub waar in de kleedkamer boeken aan elkaar worden uitgeleend. Vorig jaar nog las het overgrote deel van selectie en begeleiding Stieg Larssons The girl with the dragon tattoo.

Het is slechts een van de talloze tipjes van de reusachtige voetbalsluier die wordt opgetild door het proza van The Secret Footballer, een tot op heden nog altijd anoniem gebleven voetballer uit de Premier League die achttien maanden lang een column schreef in The Guardian. Die columns zijn inmiddels gebundeld in een boek dat met duizenden tegelijk over de toonbank gaat, maar de identiteit van de mol is tot op heden niet onthuld.

Op de website whoisthesecretfootballer.co.uk wordt ieder flintertje informatie over de identiteit van TSF inmiddels eindeloos bediscussieerd, onder de kopjes ‘Main Clues’, ‘Other Clues’ en ‘Clues from his tweets’. De lijst met ‘verdachten’ is inmiddels eindeloos en bevat onder anderen: Damien Duff, Michael Owen, Jermaine Pennant, Jonathan Woodgate, Ian Harte en James Beattie.

De spelers die door de The Secret Footballer-exegeten het vaakst genoemd worden, zijn Dave Kitson en Kevin Davies. Geen grote sterren dus, maar dat maakt eigenlijk niets uit. Sterker nog: een echte ster zou vermoedelijk nooit zo boeiend kunnen vertellen als TSF dat week in week uit doet.

In tegenstelling tot al die honderden andere gepseudonimiseerde inkijkjes in schijnbaar interessante werelden (al worden de voetbalkleedkamers ook in de TSF-artikelen voor een groot deel bevolkt door decadente jongvolwassenen en door geld en aandacht van het pad geraakte pubers), zijn de columns van TSF van het verslavende soort. Hoe dat komt?

Zijn verhalen spreken tot de verbeelding, zijn stijl is intelligent, het is de stem van een man die in staat is zijn plaats in een groter verband te kunnen beschouwen. Zijn toon is de toon die past bij de voetbalwereld: die van opgewekte verbazing.

Ik heb lang gedacht dat The Secret Footballer iets typisch Brits is, een experiment dat alleen kan slagen in een land dat News of the World voortbracht. Niks voor ons. Maar waarom eigenlijk niet?

Waarom zou er hier geen Geheime Voetballer kunnen opstaan?

Er zal toch wel ergens in de Eredivisie een voetballer rondwandelen die de prachtigste verhalen iedere dag weer aan zich voorbij ziet trekken, noodgedwongen blijft zwijgen omdat hij zijn baan en goede naam niet op het spel wil zetten, maar tegelijk droomt van de kans om open kaart te spelen. De voetballer in de rol van antropoloog, de onderzoeker die een niet te onderschatten bijdrage levert aan wat je nog het beste zou kunnen omschrijven als een ‘voortschrijdend inzicht in een Westerse subcultuur waarover nog maar weinig gepubliceerd is’.

Reacties naar: HP/De Tijd, o.v.v. “De Geheime Voetballer”. Postbus 95044, 1090 HA Amsterdam. Of stuur een mailtje.