De onzin van Jan Pronk

Jan Pronk heeft zijn lidmaatschap van de PvdA opgezegd. En dat is vreselijk, volgens sommigen. PvdA-prominenten haasten zich om de man de hemel in te prijzen, op dit moment zie ik vanuit het huidige PvdA-kamp nog geen debat op argumenten.

Toch wil Jan Pronk dat graag, een debatpartij. Ik ben apolitiek maar gun Pronk best zijn momentje. Hier komt-ie.

Hij geeft in zijn onmiddellijk aan alle media aangeboden opzeggingsbrief een aantal redenen. Zelf kijk ik naar Pronk als een vertegenwoordiger van lang vervlogen tijden – vroeger was alles beter. Op zijn leeftijd gekomen heeft hij er last van dat hij er politiek niet of nauwelijks toe doet en dus neemt hij afscheid met een nabrander.

Iedereen een eigen auto
Hij grijpt terug op het kabinet Den Uyl, we hebben het over 1975, dat de basis zou hebben gelegd voor ‘de norm voor welvaartsoverdracht naar arme landen’. Datzelfde kabinet had als doel ‘elke arbeider zijn eigen auto’ en veroorzaakte daarmee later nogal wat milieuproblematiek. Ik wil maar zeggen: je kunt best vraagtekens zetten bij doelstellingen uit 1975. Een eigen auto voor iedereen werd destijds door de PvdA als een welvaartsideaal gezien. Die doelstelling is behaald maar dat is niet hetzelfde als er blij mee te moeten zijn. Toch was het in 1975 kennelijk ‘ een basiswaarde van de sociaaldemocratie’.

De doelstelling van de ‘welvaartsoverdracht naar arme landen’ (woordkeuze van Jan Pronk) is nooit behaald, ook niet in de tijd dat we wel of zelfs meer dan 0,7 procent van ons nationaal inkomen aan ontwikkelingssamenwerking uitgaven. Er is geld over de schutting gegooid, geen welvaart. Staat dat geld voor noodhulp, dan kan het goed zijn besteed. Maar in alle andere gevallen is het zelden of nooit geslaagd ingezet om landen structureel op poten te zetten, een voorwaarde voor het scheppen van welvaart. Het verhaal van de vis of de hengel.

Daarbij moet je keiharde keuzes durven maken. Waar wordt je geld het meest doelmatig besteed? Waar heb je de grootste kans op het scheppen van welvaart? Bijzonder is dat je dan niet snel terecht zal komen in de landen waar we vroeger naar keken, zo blijkt uit de Gini-index. De landen met de grootste inkomensverschillen worden geteisterd door oorlog, corruptie of niet-democratische regimes. En vaak een combinatie daarvan. Breng je je geld naar toe, dan is de slagingskans het kleinste.

Moderne PvdA
Pronk: ‘De veranderingen op het wereldtoneel hebben de kapitalistische krachten versterkt en de ongelijkheid vergroot‘. Als die veronderstelling al klopt, dan toch vooral in de landen waar je effectief geen kans krijgt om bij te dragen aan de welvaart. Zoals gezegd: in voorkomende gevallen kun je daar noodhulp overwegen, nadat je de risico’s hebt afgewogen: verdwijnt die niet in de zakken van het lokale gezag?

Het is mooi dat een moderne, huidige PvdA dat ook inziet. En ook dat het niet langer vies is om het Nederlandse bedrijfsleven te laten profiteren van Nederlands ontwikkelingsgeld als Nederlandse bedrijven een goede aanbieder van producten en diensten zijn.

Vreemdelingenwet van Job Cohen
In het vandaag in de Volkskrant gepubliceerde deel van de brief van Pronk raakt hij, naast ontwikkelingshulp, ook het vreemdelingenbeleid aan. Hij gaat tekeer tegen de aanpak van illegaliteit. Alsof dat iets nieuws is. De strafbaarstelling is een uitbreiding van de Vreemdelingenwet die op 14 juni 2000 werd aangenomen door de Tweede Kamer op voorstel van staatssecretaris van Justitie Job Cohen. Toelichting op de voorgenomen uitbreiding, ontleend aan de site van de Eerste Kamer:

Met dit voorstel wordt illegaal verblijf een overtreding met straffen van hechtenis van ten hoogste vier maanden of een geldboete van de tweede categorie, ten hoogste € 3900,-. Hoewel illegaal verblijf een overtreding wordt, is humanitaire hulp aan illegalen niet strafbaar. Mensen die zich schuldig maken aan mensenhandel of werkverschaffing aan illegalen zijn wel strafbaar. Illegalen in Nederland houden recht op medisch noodzakelijke zorg en hebben hun kinderen recht op onderwijs. De strafbaarstelling geldt niet voor (alleenstaande) minderjarige illegale vreemdelingen, maar geeft geen recht op verblijf.

  • Zoals u kunt lezen blijft illegaliteit een overtreding, niet een misdrijf;
  • De mogelijkheid tot uitzetting is niet nieuw, werd al in 2000 geschapen;

Jan Pronk gebruikt grote woorden ‘Thans zijn zij gedoemd tot een bestaan als criminelen’. Ik weet niet wat u ervan vindt maar dit is natuurlijk een lachertje, wetende dat uitzetting van illegalen al sinds 2000 geregeld is door het tweede kabinet Kok. Wie was daar ook al weer minister? In één keer goed: Jan Pronk. Zou het niet allemaal wat sterker zijn geweest als hij zijn huidige argumentatie toen had gebruikt om op te stappen?