ISIS roept kalifaat uit. Wat is een kalifaat eigenlijk?

De islamitische terreurgroep ISIS heeft dit weekend een ‘islamitisch’ kalifaat uitgeroepen in de veroverde delen van Irak en Syrië. Ze hebben zelfs een eigen vlag. Voortaan noemt ISIS zich kortweg Islamitische Staat. Wat is dat eigenlijk, een islamitisch kalifaat?

Geen democratie
Een islamitisch kalifaat wordt niet geregeerd door een kabinet met een minister-president en het wordt ook niet gecontroleerd door een democratisch parlement dat is verkozen door een vrij volk. Een kalifaat wordt geregeerd door een zogenoemde kalief. De kalief wordt door orthodoxe moslims gezien als een opvolger van de islamitische profeet Mohammed. De onzichtbare ISIS-leider en terrorist Abu Bakr al-Baghdadi, die wordt gezocht door Washington (de prijs op zijn hoofd: 10 miljoen dollar), mag zich kalief noemen.

Geen grenzen
Het kalifaat maalt niet om de grenzen zoals wij die kennen. Het kalifaat moet één groot orthodox moslimland worden van Iran tot aan de Middellandse Zee. Dat is dus inclusief Jordanië en de Joodse staat Israël, waarvan zij vinden dat het van de kaart moet worden geveegd. Het islamitische kalifaat is in zoverre grenzeloos dat het ook een gevaar wordt voor het vrije Westen. Er is een niet-geringe kans op terreuraanslagen door bijvoorbeeld teruggekeerde ISIS-terroristen, iets waar minister Ivo Opstelten zich grote zorgen om maakt.

Geen vrijheid
Het kalifaat is bedoeld om de sharia te implementeren in het complete gebied waar de kalief de baas is. In zo’n gebied zijn vrouwen verplicht zich te bedekken, wordt overspel bestraft door vrouwen te stenigen, en krijgen mensen die alcohol drinken tachtig zweepslagen. Op geloofafval staat de doodstraf en religieuze minderheden (dhimmi’s genoemd) moeten bovendien extra belasting betalen. Bovendien mogen ze niet hun eigen geloof in het openbaar praktiseren. Een woordvoerder van de Islamitische Staat heeft alle moslims in de wereld opgeroepen trouw te zweren aan al-Baghdadi. Een shariastaat is, kortom, geen pretje. Niet voor ons, maar zeker ook niet voor de mensen die in Irak en Syrië wonen.