Frans Timmermans vertrekt, wat nu?

Premier Rutte maakte het gisteren officieel bekend: Frans Timmermans is de Nederlandse kandidaat voor een Europese post. Na een goed gesprek met Commissievoorzitter Juncker kon Timmermans nog niet veel meer naar buiten brengen. Waarschijnlijk wordt het ‘een belangijke coördinerende functie in de Europese Commissie’. Één ding staat vast, die zien we niet meer terug. Wat moeten we daar nu van vinden?

Het is hem gegund
En waarom ook niet? Timmermans is een werkpaard, spreekt alle talen denkbaar en doet niets liever dan dat etaleren. Dan is Europa the place to be. De afgelopen maanden was de minister een baken van rust en hoop in moeilijke tijden. Hij heeft bewezen een crisis te kunnen overzien en het grootst mogelijk resultaat te boeken onder de grootst mogelijke druk. Dan verdien je een mooie promotie!

Eurocommissaris van wat?
En toch… waarvoor laten wij eigenlijk onze populairste minister gaan? Daarover bestaat nog weinig duidelijkheid. Het lijkt erop dat Timmermans de rechterhand van EC-voorzitter Juncker wordt, maar hij lijkt geen portefeuille te krijgen en de huidige commissie kent liefst zeven onderbazen. Nederland aasde op een zwaar commissariaat als handel of economische zaken. De talenkennis van Timmermans zal hem ongetwijfeld van pas komen, maar benut je de talenten van de beste diplomaat van Nederland nu wel voldoende? Wil Timmermans misschien zo graag dat hij te makkelijk een Europese post aanneemt en wordt Nederland met een kluitje in het riet gestuurd? Rutte beweert van niet, maar op het moment van schrijven is het nog koffiedik kijken hoe ‘zwaar’ de functie van Frans Timmermans zal zijn.

Timing
De timing is ronduit beroerd te noemen. Timmermans heeft prachtig werk gedaan om onze mensen weer terug in Nederland te krijgen, maar de crisis in Oekraïne woedt nog altijd voort aan de grens van de Unie. Een Russisch-sprekende minister van Buitenlandse Zaken was nooit eerder zo bruikbaar. Verder staat aan de grens met Turkije de meest beestachtige kliek van moordenaars klaar om de stap naar Europa te maken, in Israël is het oorlog, Syrië is een puinhoop en Irak staat in de fik, om over Afrika nog maar te zwijgen. Niet echt een lekker moment om iemand in te gaan werken, dacht ik zo.

Vervanger
Dan rest nog de vraag wie er eigenlijk ingewerkt moet worden. Bert Koenders is de gedoodverfde favoriet, maar niemand lijkt te weten of Koenders wel beschikbaar is. Voor de voormalig Minister van Ontwikkelingssamenwerking en —in die hoedanigheid— aartsvijand van Maxime Verhagen, is het ook niet zo eenvoudig om zijn huidige baan als leider van de VN-missie in Mali op te zeggen. Gisteren nog overleden meerdere blauwhelmen toen zij op een landmijn reden, niet bepaald een ideaal moment om je biezen te pakken. Bovendien is Koenders pas een jaar bezig met zijn taak.

Ook hobby-minister Ploumen wordt genoemd, maar daarover bestaan grofweg twee kampen: de mensen die het niet kunnen geloven en de mensen die het niet willen geloven. Het is niet waarschijnlijk dat Rutte die gok durft te nemen.

Hoe het ook zij, Timmermans is vertrokken. Daar kun je van alles van vinden, maar eerst van al dat het een grote aderlating is.