Spring naar de content
bron: ANP

Frans Klein (NPO) moet openheid geven over brievenbusfirma

Frans Klein is directeur van de NPO. Tevens, zo blijkt uit berichtgeving van NRC, was hij tot 2016 bestuurder van Bidrio Limited. Een Brits brievenbusbedrijfje, dat volgens NRC door de broer van Frans Klein zou kunnen worden gebruikt om een enorme navordering van de belastingdienst te ontlopen. Iets dat door Klein wordt ontkend. De omstreden nevenfunctie is volgens de Raad van Bestuur van de NPO een ‘privékwestie’. Maar volgens Ton F. van Dijk moet Frans Klein gewoon antwoord geven op alle vragen.

Gepubliceerd op: Geplaatst in de volgende categorieën:
Geschreven door: Ton F. van Dijk

Wie het adres van Kleins ‘brievenbus’ (15 Alexandra Corniche) intoetst op Google leest onder meer op de site van het NPO-consumentenprogramma Kassa: “Hoe kan ik mijn geld terugkrijgen voor niet geleverde diensten?”

Op de site van Radar, ook van de NPO, lezen we dat het adres wellicht werd gebruikt door een bedrijf dat afspraken over de levering van laptops niet nakomt: “Kent iemand laptopplein.nl?”

Degene die eindverantwoordelijk is voor de programmering van deze consumentenprogramma’s bij de NPO is Frans Klein. De televisiebestuurder heeft tot 2016  zijn ‘broertje’ mogelijk geholpen bij het ontlopen van een naheffing van de belastingdienst uit 2010. Het gaat volgens NRC om 325.781 euro.

Klein deed dit volgens de krant door de zakelijke belangen van zijn broer in een Thais restaurant, onder te brengen in Bidrio Ltd en een daarmee verbonden trust in een belastingparadijs. Frans Klein werd tevens directeur van de brievenbusfirma in Engeland, vermoedelijk gevestigd op hetzelfde adres als de bedrijfjes waarover werd geklaagd bij Kassa en Radar.

Frans Klein werd tevens directeur van het brievenbusbedrijf in Engeland, vermoedelijk gevestigd op hetzelfde adres als de bedrijfjes waarover werd geklaagd bij Kassa en Radar.

De NPO noemt de kwestie in een reactie ‘privé’. Zolang Frans Klein zich maar aan de wet houdt, is er geen vuiltje aan de lucht, aldus een woordvoerder in een reactie op het artikel in NRC.

Dat deze legalistische benadering onhoudbaar is, blijkt al uit de klachten (van NPO-kijkers?) op de sites van Radar en Kassa. Twee programma’s van de publieke omroep, die misstanden rond brievenbusbedrijven aan de kaak stellen. Net als journalisten van NPO-programma’s als ArgosReporter en Zembla dat overigens in het verleden ook hebben gedaan.

Deze journalisten kunnen nu wel ophouden met hun graafwerkzaamheden. Iedere brievenbusdirecteur, die men vanaf nu op een dergelijke constructie aanspreekt, kan moeiteloos verwijzen naar het verweer van de NPO inzake de brievenbus van directeur Frans Klein: “Dit is een privézaak, die verder niemand wat aangaat.”

Ziet u Antoinette Hertsenberg van Radar al genoegen nemen met zo’n antwoord? Ik niet. Duidelijk is daarom dat alleen 100 procent transparantie de NPO en in het bijzonder Frans Klein kan redden. Openheid, openheid, openheid is het enige devies.

Openheid, openheid, openheid is het enige devies.

Frans Jacobus Mercuraad Klein (zoals hij in de stukken wordt genoemd) ontkent tegenover NRC dat hij iets verkeerds heeft gedaan. Hij heeft de reputatie van een politiek behendige bestuurder met een groot hart voor de publieke zaak. Hij verdient het voordeel van de twijfel. Maar dan zal hij nu wel met heldere antwoorden moeten komen op redelijke vragen die worden gesteld.

Het formele verweer van Klein tegen het ‘verwijt’ van NRC dat hij voor zijn broer een constructie heeft opgezet om aan de fiscus te ontkomen luidt onder andere: “De fiscale en financiële afwikkeling werd door een Engels administratiekantoor gedaan. Ik heb geen reden om te veronderstellen dat dat niet goed is gegaan en ik heb hier ook nooit een signaal over ontvangen van de Engelse Belastingdienst.”

Frans Klein zegt dus dat hij bestuurder was van een vennootschap in Engeland, maar dat dat dit verder administratief is afgewikkeld door zijn boekhouder aldaar. Een verweer dat lijkt op dat van oud-staatssecretaris Robin Linschoten, die werd veroordeeld wegens financiële malversaties bij zijn bedrijfje en z’n boekhouder de schuld gaf. Een denkrichting die in die specifieke zaak niet door de rechter werd overgenomen.

Een verweer dat lijkt op dat van oud-staatssecretaris Robin Linschoten, die werd veroordeeld wegen financiële malversaties bij zijn bedrijfje en z’n boekhouder de schuld gaf.

De verwijten aan het adres van Frans Klein dateren weliswaar uit het (recente) verleden – Klein maakte in 2016 een einde aan zijn directiefunctie bij de brievenbusfirma – maar veelzeggend zijn vooral de antwoorden die de NPO-directeur in het heden aan NRC geeft over de zaak. Ik citeer;

Waar is de trust gevestigd?

Frans Klein zegt het niet te weten: „Ik ben geen specialist.”

Tot wanneer was hij zelf begunstigde van de trust?

„Deze vraag is niet van toepassing op mij.”

Wie beheert de trust? 

„Ik ben niet langer betrokken dus kan ik daar geen antwoord op geven.”

Wat vooral opvalt is dat Klein op z’n minst niet transparant oogt. En dat maakt hem kwetsbaar. Immers, wanneer je het bestuurlijke televisiegezicht bent van de NPO dien je volstrekt open te zijn over je eigen zakelijke besognes.

Wanneer je het bestuurlijke televisiegezicht bent van de NPO dien je volstrekt open te zijn over je eigen zakelijke besognes.

Sterker: tot die bestuurlijke transparantie is Klein zelfs formeel verplicht in het kader van z’n compliance-verklaring, waarop hij jaarlijks z’n nevenfuncties bij de NPO moet melden. Zeker die bij een brievenbusfirma.

Het feit dat Frans Klein op éénvoudige en relevante vragen over zijn zakelijke nevenactiviteiten niet gewoon antwoord geeft, maar zich met juridische vaagheden verweert (“Deze vraag is niet van toepassing op mij.”) is een aanpak die moeilijk te verenigen valt met hetgeen we van een NPO- bestuurder mogen verwachten. En daar houdt de zaak dan ook definitief op een privékwestie te zijn.

Klein doet er goed aan de gevraagde openheid van zaken alsnog te geven en in zijn oude brievenbus op te zoeken of en tot welke datum hij begunstigde was van de trust in een belastingparadijs, zoals NRC terecht wil weten. Want die vraag is wel degelijk op hem van toepassing.

Volg Ton F. van Dijk ook op Twitter: @tonfvandijk