Spring naar de content
bron: anp

Deugen als verdienmodel bij Trouw: Fidan slopen en Margriet loven

Arthur van Amerongen las met stijgende verbazing de aanval van televisierecensent Maaike Bos (Trouw) op Fidan Ekiz: “Alles wat ik vermoedde over de geheime agenda van Maaike – deugen als verdienmodel – werd waarheid, vrienden.”

Gepubliceerd op:
Geschreven door: Arthur van Amerongen

Laat ik vooropstellen dat mijn ouders geabonneerd waren op Trouw en dat ik het prot. chr. dagblad in mijn tragische jeugd heb rondgebracht in Ede. Weliswaar na de oorlog, maar toch ook onder verschrikkelijke omstandigheden zoals de lekke band, sneeuw, ijzel, uitscheurende fietstassen, kettinghonden, roomse straatbendes en stokoude gereformeerde dames met knotjes die vroegen of ik mij om zeven uur ‘s ochtends binnen even wilde opwarmen bij het vuur, hetgeen er op neer kwam dat mijn kerstfooi voor dat jaar zou kunnen worden uitbetaald, zij het in natura. Ik heb al eens gepredikt over mijn haat-liefdeverhouding met Trouw dus daar ga ik vandaag verder niet over door zemelen en zeveren.

Abboneer op een lidmaadschap

Hoe sympathiek!

Dit artikel krijg je van HP/De Tijd cadeau. Om ons te steunen en meer artikelen van en uit HP/De Tijd te lezen, word je vanaf slechts vier euro per maand lid in minder dan een minuut. Voor dat luttele bedrag lees je ook alle stukken uit het maandelijkse magazine digitaal.

Kies een lidmaatschap

Toch wil ik u deze vrolijke passage over deugkrant Trouw, fout na de oorlog, niet onthouden:

“Vorige week was het weer raak in Trouw met een hilarisch stukje, waarin een mij onbekende krabbelaar durft te beweren dat gekleurde medelanders (al dan niet aanhangers van een niet nader te noemen niet-westerse religie) nooit het bos of de vrije natuur ingaan omdat ze geen geld hebben omdat ze tot het lompenproletariaat behoren. Vermoedelijk fietsen ze om die reden ook niet, al kan het natuurlijk ook gewoon zijn dat ze een Audi of een scooter veel comfortabeler vinden.”

Ik wist niet wat ik las!

“Nu de paddenstoelen uit de grond schieten en de bladeren verkleuren, gaan veel mensen er weer opuit. Maar geldt dat voor alle Nederlanders, of is natuur vooral een witte hobby?”

Trouw wil weer terug naar het volledig geflopte smulbos voor mohammedanen!

Enfin, van de week las ik in Trouw met stijgende verbazing een column van ene Maaike Bos met de uitnodigende titel: ‘Fidan Ekiz mag vinden wat ze vindt, maar haar mening geven hoort niet bij haar baan’.

Nou vind ik televisierecensenten sowieso altijd al iets treurigs hebben en als je dan ook nog Maaike Bos heet, een oer-christelijke naam die ruikt naar spruitjes, orgelmuziek en iets te lang gedragen wollen ondergoed, gaan bij mij alle bellen rinkelen.

Overigens was Gerrit Komrij een geweldige televisierecensent – de uitzondering die de regel bevestigt – en er is natuurlijk ook het geweldige Mieke Maaike’s obscene jeugd van Louis Paul Boon, dat op mijn nachtkastje ligt naast een gezinsdoos Kleenex, dus de naam Maaike kan best prikkelend werken.

Alles wat ik vermoedde over de geheime agenda van Maaike – deugen als verdienmodel – werd waarheid, vrienden, maar daar kom ik zo dalijk op terug. Laat ik even snel samenvatten wat Bos schreef over Fidan Ekiz.

Zou ze weer felle uitspraken doen, weer haar mening geven? Bij het nieuwe seizoen De Vooravond zat sensatiebelust Nederland klaar om te horen of presentator Fidan Ekiz weer niet-linkse meningen zou geven in het ‘rode’ BNNVara-programma.Toen ze vorig jaar het Wilders-proces één grote aanfluiting en ‘een politiek proces’ noemde, buitelden de rechtgeaarde journalisten over haar heen. Hoe kon ze nog geloofwaardig een rechter of advocaat interviewen? Een presentator hoeft helemaal niet kleurloos of neutraal te zijn, vond ook Sonja Barend. Van mij mag ze vinden wat ze vindt, het lijkt me alleen niet bij de baan horen. Wat is het toch met meningen dat die door alle voegen heen moeten barsten? Feiten zijn heilig, meningen gratis, leer je als journalist. Bij Fidan Ekiz denk ik: betrokken luisteraar, scherpe vragensteller, maar er kan een moment komen dat de gast niet de volgende kritische vraag, maar de wind van voren krijgt. Wil je uit een gast halen wat er in zit, dan is dat misschien niet de weg.

Ik vond deze aanval op Fidan wel een twietje waard.

In de recensie van Bos, die verder nog rommeliger is dan de slaapzaal van een gastarbeiderspension in Ede begin jaren zeventig (waar ik Trouw niet hoefde te bezorgen overigens), proefde ik kinnesinne maar ook Maaike’s teleurstelling dat M was afgelopen en dat De Vooravond daarvoor in de plaats was gekomen. Dus ik even ging even googelen en wat blijkt: Maaike Bos zat in de jury van de Sonja Barend Award en nomineerde Margriet van der Linden.

Ik googelde nog even verder op Maaike Bos en Margriet van der Linden en toen kwam ik deze recensie tegen, met de zeer uitnodigende titel: Margriet van der Linden heeft ballen

Een citaatje: “Margriet van der Linden heeft in ‘Moltalk’ bewezen hoe scherp en uitdagend ze uit de hoek kan komen. Ze heeft de persoonlijkheid om de lach en de serieuze frons te dragen. En ze heeft ballen. In 2009 gooide ze zichzelf voor de leeuwen als presentator van ‘Zomergasten’, ze rees na het afbranden weer op en durft nu weer de arena in. Zij was maandag ontwapenend en grappig.

Een talkshowpresentator mag best een mening hebben, zolang die maar overeenkomt met die van Maaike Bos, haar werkgever Trouw en haar toekomstige baasjes op het mediapark. Bah

Om even terug te komen op de kinnesinne: hou Maaike in de gaten, want die wil zelf ook dolgraag op de buis. Dat lijkt mij een kwestie van tijd, want ze is de bobo’s in Hilversum al lekker aan het masseren met haar stukjes. En wat is er makkelijker dan de aanval te openen op Fidan Ekiz, die in de belevingswereld van Maaike Bos toch al aangeschoten wild is? Een talkshowpresentator mag best een mening hebben, zolang die maar overeenkomt met die van Maaike Bos, haar werkgever Trouw en haar toekomstige baasjes op het mediapark. Bah.