Paul Goeken was woedend op ‘clown’ Ernest van der Kwast

De populaire thrillerschrijfster Suzanne Vermeer is niet meer. Of ja, eigenlijk heeft ze nooit bestaan, maar dat is dan weer omdat Vermeer geen vrouw is, maar een man. Begrijpt u het nog? Wij nu wel: achter pseudoniem Suzanne Vermeer zat namelijk Paul Goeken, die onder zijn eigen naam ook al verschillende romans uitbracht. Diens vriend, crimezone.nl-hoofdredacteur Sander Verheijen, kijkt terug: “Slechts een handjevol mensen wist van het geheim.”

Afgelopen week overleed Paul Goeken (1962-2011) op Gran Canaria. En met zijn dood komt ook een eind aan het ontzettend goed bewaarde geheim ‘Suzanne Vermeer’ (deze week in de [[popup file=”2011-06/schermafbeelding-2011-06-23-om-11.26.26_1.png” description=”Boeken Top 5″ alt=” ” align=”inline” ]]). Sander Verheijen schreef in een prachtig in memoriam: “Dat zijn grote geheim nu onthuld wordt, ziet zijn vrouw Annemiek juist als een mooie afsluiting.” Wij spraken Verheijen.

Hoe is het mogelijk om zoiets verborgen te houden?
Sander Verheijen: “Paul vond het belangrijk om het geheim te houden. Een handjevol mensen wist het en niemand had er belang bij om het openbaar te maken. Daarnaast waren mensen, ook journalisten, niet bezig met er achter te komen wie er achter Suzanne Vemeer schuilging. Zelfs na het incident met Ernest van der Kwast (als stunt beweerde de schrijver dat hij achter het pseudoniem zat, red.) is er geen journalist opgestaan. Bij de uitgeverij waren natuurlijk wel meer mensen op de hoogte – in het contract stond ook de naam van Paul – maar er is nooit iets mee gebeurd. Paul zei ook altijd: ‘Ik wil dat dit nooit bekend wordt. Ik wil geen spektakel, ik wil me op schrijven concentreren’. Hij was heel fel daarin.”

Was iedereen dan zo betrouwbaar?
“Blijkbaar. Hij noemde deze mensen ook zijn schaduwteam. Tegen zijn vrouw Annemiek had hij ook gezegd in de periode dat hij ziek was: ‘Zij weten wat ze moeten doen, jij moet bepalen of je wilt dat dit openbaar wordt of niet’. Ik wist niet wie er allemaal in het schaduwteam zaten, maar een vriend van hem op Gran Canaria (Goekens woonplaats, red.) kende alle namen. Zijn uitgeverij vertrouwde hij blindelings.”

Wat vond Paul Goeken van het incident met Ernest van der Kwast?
“Hij was heel boos en vond het een goedkope manier om aandacht te krijgen. Hij had ook nog nooit van Van der Kwast gehoord en vroeg: ‘Wie is die clown?’ Hij is het spel gewoon door blijven spelen en de uitgeverij moest alle geruchten ontkrachten. Wat wel bekend was, was dat Suzanne Vermeer een pseudoniem was. Maar altijd is volgehouden dat dit was vanwege haar research voor het boek All Inclusive.”

Is Goeken nooit direct geconfronteerd?
“Doordat hij op Gran Canaria woonde kon hij zich hier makkelijk aan onttrekken. Op de uitgeverij probeerden journalisten er wel achter te komen wie Suzanne Vermeer was, maar op een gegeven moment zagen zij ook het belang niet om achter de waarheid te komen.”

Vanuit marketingoverwegingen is het toch niet slim om anoniem te blijven?
“Vanaf het begin had Suzanne Vermeer een gezicht, namelijk dat van een fotomodel. De foto’s wekken ook de indruk dat het gaat om een vrouw die niet herkenbaar wil zijn. Het verhaal gaat zelfs dat de moeder van het model haar eigen dochter er niet in herkende. Juist omdat er geen ‘echte’ vrouw aan Suzanne Vermeer was verbonden, is het zo’n mooie prestatie die Paul heeft neergezet.”

Waarom voor zijn dood niet en nu wel?
“Het is een beslissing geweest van zijn vrouw in samenspraak met de uitgeverij. Ik denk uit trots en omdat het misschien wel zou gaan opvallen als er geen boeken meer uitgebracht zouden worden. En omdat ik vind: ‘Ere wie ere toekomt’. Daarnaast is deze beslissing ook voor onszelf makkelijker.”

Ik las ook dat hij voor de anonimiteit koos om zijn gezin het aan niets te laten ontbreken, financieel gezien.
“Dat was zijn hoofdreden, denk ik.”

Heeft hij genoeg aan zijn boeken verdiend?
“Of het genoeg is, weet ik niet. Maar dit jaar haalt Suzanne Vermeer de één miljoen verkochte boeken, dus er zal wel behoorlijk wat geld naar Gran Canaria gaan.”

jana van de ven