Sorry-cultuur bereikt nu ook het IMF

Woensdagavond publiceerde het IMF een rapport waarin wordt toegegeven dat ze het helemaal verkeerd zagen met Griekenland. Ze hebben er een soort van spijt van.

Dat is heel modern, als je er een beetje toe doet dan heb je spijt, althans: dat zeg je. Vervolgens ga je door met wat je deed, liefst op dezelfde manier. Want dat is wat je kunt, dat moet dan maar genoeg zijn.

Voor het IMF zijn het ingewikkelde tijden. Vroeger was het leven simpel. Je veroorzaakte in Noord Afrikaanse landen broodoproeren in ruil voor steun. Dat je ooit nog eens een geld zou moeten pompen in landen waar je misschien wel zelf gestudeerd hebt: ondenkbaar. Maar zoals u weet is het ondenkbare the new normal.

Ik beleef al jaren veel plezier aan het lezen van allerlei IMF-publicaties, zeker in historisch perspectief zijn ze vaak hilarisch. Hier heb ik er een eentje voor u.

Het IMF maakt tweemaal per jaar een ‘World Economic Outlook’ en in april 2007 maakten ze er een voor het tweede halfjaar 2007 en daarna.

Dit stond er onder meer in, echt waar:

It is encouraging that the modified Stability and Growth Pact has functioned smoothly as countries under the Excessive Deficit Procedures have lived with requirements, and almost all countries in the euro area have now lowered deficits to below 3 percent of GDP.

Op datzelfde moment lachten de Grieken zich drie keer in de rondte met al die geleende welvaart, een paar vervalste statistieken en het vakmanschap van de bankiers van Goldman Sachs die hielpen met het buiten de boeken houden van nogal wat staatsschuld.

Je kunt je afvragen of het feit dat u en ik er niet voor hebben doorgeleerd nou echt zo’n handicap is. Bij het IMF zitten de bollebozen en die produceerden deze onzin terwijl in de VS de vlammen al uit het dak begonnen te slaan.

Intussen riep onze eigen Wouter Bos dat die Amerikaanse huizenmarktproblematiek een geïsoleerd probleem was waar we hier echt geen last van zouden krijgen.

En de rest is geschiedenis, hoor je dan te zeggen. Al in 2010 bedroeg het gemiddelde begrotingstekort van de landen in de Eurozone 6%, al in 2009 was het 6,4%.

Dat is (ruim) tweemaal zoveel als waar het IMF in de tweede helft van 2007 naar keek en bovendien signaleerden ze ook nog eens een dalende trend.

Humor.

Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, ASML, DSM, Heineken, KPN, Philips, Shell en Unilever en is Long in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn. Volg Dr Doom op Twitter.
———

Download de gratis app van Tablisto om ons maandblad op uw tablet te lezen
Volg HP/ De Tijd op Twitter