Tennissen tegen een prof

Tennissende voetballers pik je er snel uit. Vaak zijn het lelijke tennissers, in tennisjargon: ‘prikkers’. Ze zijn vooral goed in hard over de baan rennen en de bal terug blijven prikken tot de tegenstander zich verslaat. Ze hebben bovendien de neiging snel goed te worden, zeker als ze door blessureleed niet meer kunnen voetballen en tijd over hebben.

Mike Zonneveld (NEC, NAC, PSV) leek mij zo’n type. In januari dit jaar, op zijn tweeëndertigste, gestopt als profvoetballer en nu druk aan het tennissen. Na de voorjaarscompetitie stortte hij zich met succes in het toernooicircuit; binnen één seizoen drie klassen gestegen in het enkelspel (voor de kenners, van 8,3 naar 5,2), maar slechts één stapje omhoog in het dubbelspel. Kortom, goed vanaf de baseline, slecht aan het net. Moest dus wel een prikker zijn.

Dit weekend moest ik tegen hem dubbelen. Halve finale. Voor de partij wees hij zijn entourage langs de kant op baan 1, drie banen verderop. “Als je echt tennis wilt zien, moet je daar gaan kijken.” Dat waren zijn laatste woorden tot Mike en zijn dubbelmaat, ook Mike geheten, drie kwartier later onze felicitaties in ontvangst namen. Op pijnlijke wijze was duidelijk geworden dat zijn lage speelsterkte als dubbelspeler niets te maken had met zijn tenniskwaliteiten (maar met factoren die te ingewikkeld en saai zijn om over uit te wijden). En de prikkers, dat waren wij.

Mike Zonneveld – linksbenig als voetballer, rechtshandig als tennisser – bleek meer te kunnen dan hard rennen en ballen terugslaan. Eigenlijk heb ik hem amper zien rennen, dat was niet nodig. Hij deed alles op techniek. Gevoelige volleys, geplaatste smashes, topspin-lobs, gerichte mokerslagen vanaf de baseline. En Mike Zonneveld sloeg zijn tweede service net zo hard als zijn eerste. Dat doen er meer, maar hij sloeg geen enkele dubbele fout.

Als hij deze lijn doortrekt, was dit in toernooiverband onze eerste en laatste partij tegen elkaar. Ik kan hem hooguit nog treffen op het voetbalveld, tegen zijn nieuwe elftal, Noordwijk 7. Hij is gestopt met profvoetbal vanwege zijn knie, maar op dat niveau voetballen moet nog wel lukken. Op techniek.

Mike Zonneveld, de voetballende tennisser.