Amerikaanse media roemen Amsterdams drugsbeleid

Amsterdam is al een paar weken in de ban van een drugsprobleem dat veel verder reikt dan de gebruikelijke toeristen die stoned door de stad lopen, niet uitkijken wanneer ze de straat oversteken of met hun huurfiets in de tramrails vast komen te zitten. De drie doden als gevolg van witte heroïne die wordt verkocht als cocaïne zijn andere koek.

Een kleine hoeveelheid heroïne die wordt gesnoven doordat de gebruiker denkt dat het cocaïne is kan al zorgen voor een ademstilstand. Door deze curieuze verwisseling van substanties (witte heroïne is namelijk veel duurder dan coke) zijn inmiddels drie jonge Britse toeristen overleden. De politie looft 15.000 euro uit voor de tip die leidt naar de aanhouding van de dealer, maar vangt tot dusver bot.

De klopjacht op de straatventer is echter niet de enige maatregel van de gemeente Amsterdam. Omdat een toerist niet gauw het lokale nieuws zal zien, zijn overal in de hoofdstad matrixborden geplaatst die in het Engels waarschuwen voor het witte gevaar.

De gemeente benadrukt in flyers en op aanplakbiljetten dat het arresteren van drugsgebruikers niet aan de orde is. Eenieder die een onbekend poedertje heeft gekocht, kan zich zonder strafrechtelijke consequenties melden. Het gaat er immers om meer slachtoffers te voorkomen. Daartoe heeft Amsterdam een nieuw wapen ingezet: testen die verkrijgbaar zijn in smartshops en op straat, waarmee heroïne kan worden onderscheiden van cocaïne. Achter de schermen zijn twintig rechercheurs bezig met de opsporing van de verantwoordelijke dealer.

In de doorgaans conservatieve Verenigde Staten, aanvoerder van de war on drugs, wordt de Amsterdamse methode opvallend positief ontvangen. In The Washington Post bijvoorbeeld wordt het gemeentebeleid geprezen als iets waar het eigen land een voorbeeld aan kan nemen. In de laatste alinea wijst de krant ook nog eens subtiel op de verschillen in drugsgebruik tussen Nederland en de VS.

Ook door de Huffington Post wordt het beleid van de gemeente geroemd om zijn transparantie en niet-autoritaire houding. En deze media zijn zeker niet de enigen die lovend zijn. Een kleine opsteker dus voor ons land wat betreft de perceptie van ons drugsbeleid, hoewel we de laatste tijd qua softdrugs op heel wat fronten voorbij worden gestreefd.