Rita Verdonk: ‘We leven in een bananenrepubliek’

Als minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie was Rita Verdonk, de iron lady van de lage landen, ongekend populair. Maar ook zeer omstreden, zelfs in de eigen VVD-gelederen. Uiteindelijk verliet zij gedesillusioneerd de politiek. Vijf jaar later verbreekt ze het stilzwijgen. ‘Het inburgeringsbeleid dat ik heb opgezet is door allerlei PvdA-opvolgers systematisch gesloopt.’

We hebben afgesproken, thuis, in de werkkamer die uitziet op weide en oneindigheid. Mevrouw ziet er afgetraind uit, en dat was ook de bedoeling. Ze lijkt zo een beetje op tv-presentatrice Jacobine Geel, maar nog meer op iemand uit het orkest van André Rieu. “U bedoelt die fluitiste?” schatert ze. “Ja, de gelijkenis is ongelooflijk. Ook de mimiek en motoriek zijn hetzelfde. Als ik in Maastricht ben, herkennen mensen mij niet als Rita Verdonk, de politica, maar als die muzikante – ik ken haar naam niet – van André Rieu. Heel grappig, ja.”

U runt tegenwoordig een bedrijf, CV Monitor genaamd. Wat houdt dat in?
“We checken cv’s. We leveren betrouwbare cv’s omdat de sollicitant zijn gegevens ophaalt bij diverse databases van overheidsinstellingen. Die worden door ons in een digitale kluis gezet en daarna kan de sollicitant zijn eigen gegevens overal voor gebruiken. Wij beheren die kluis dus.”

Leuk, al snap ik er niet veel van.
“Het is echt leuk. Als je kijkt hoe wij zeven jaar geleden bijvoorbeeld onze betalingen deden: met een acceptgiro in een envelop die we dan naar Leeuwarden stuurden. Nu betaal je op je telefoon met een simpele druk op een knopje. Zo gebeurt het dus nog niet met solliciteren. Dat telkens uploaden van cv’s is zo ouderwets, dat moet sneller kunnen. Nou, in die behoefte voorziet CV Monitor.”

Maar mist u de politiek niet? Er zijn weer boeiende tijden aangebroken met Trump…
“Ik vind die man een verademing tot nu toe. Wat hij zegt over de Brexit, de NAVO en Angela Merkel… Zij was voor mij altijd een voorbeeld hoor, maar toen ik haar in die zomer van 2014 hoorde zeggen: ‘Wir schaffen das’, ja, toen was ik verbijsterd.”