Spring naar de content
bron: ANP

Tijd om definitief afscheid te nemen van Alexander Klöpping

Onlangs ontving ik weer eens een mail van Alexander Klöpping. Die begon zo: “We hebben belangrijk nieuws, Max”.

Gepubliceerd op:
Geschreven door: Max Pam

Nu ken ik Alexander Alexander Klöpping niet persoonlijk en dat wil ik graag zo houden, dus waarom hij mij met mijn naam aanspreekt en mij tutoyeert, is niet helemaal duidelijk. Het moet vermoedelijk te maken hebben met zijn verdienmodel. Alexander Klöpping werpt zich in de media namelijk op als een kenner van de jeugd, als iemand die weet wat er leeft onder jonge mensen. Hoewel hij zelf al 32 jaar is en in de ogen van de echte jeugd zal worden gezien als een ouwe knar met een kunstgebit, weet hij in talkshows altijd veel indruk te maken met zijn vermeende kennis over de richting die jongeren zullen inslaan. De gastheren en gastvrouwen van al deze talkshows laten zich dat graag aanleunen, want niets is zo erg als wanneer een jong ventje van 32 je komt vertellen dat je niet met je tijd meegaat.

Tutoyeren en onbekenden bij naam aanspreken, wordt veel door de jeugd gedaan en daarom doet Alexander Klöpping het ook. Hij zal dat waarschijnlijk tot zijn tachtigste blijven doen, tenminste als hij zijn verdienmodel rendabel weet te houden.

Wat was nu het belangrijke nieuws dat Alexander Klöpping mij te vertellen had?

Blendle stopt met betalen per artikel, want ‘die manier van betalen heeft inmiddels z’n beste tijd gehad’. Waarom die manier van betalen zijn beste tijd heeft gehad, vermeldt Klöpping nergens. Zelf vond ik betalen per artikel nogal handig. Je zoekt één bepaald stuk en daar betaal je voor. De rest heb je ook helemaal niet nodig. Als je één bepaalde wedstrijd van Ajax wilt zien, is het oplichterij wanneer dat pas mogelijk wordt bij aankoop van een seizoenkaart. Toch gaan ze het voortaan zo doen bij Blendle: je moet een abonnement van een tientje per maand nemen. Je krijgt dan volgens Blendle wel ‘alles’.

Nou ja…alles?! ‘De kranten van vandaag’ krijg je niet. Dat zou weer te duur zijn. Je krijgt alleen maar ouwe kranten. Alsof de jeugd daarop te wachten zit! Ik vermoed derhalve dat het betalen van per artikel zijn beste tijd heeft gehad, omdat het te weinig oplevert voor de portemonnee van ‘mediaondernemer’ Alexander Klöpping. Aan de maandkaart hoopt hij natuurlijk meer te verdienen.

Daarbij blijft de vraag wat er bij overgang naar het nieuwe systeem gaat gebeuren met het geld dat ik nog op mijn Blendle-account heb staan. Je legde bij Blendle een bedrag in – in mijn geval nooit meer dan een tientje, want ik ken mijn pappenheimers – en daar wordt dan per geraadpleegd artikel een bedragje van afgetrokken.

Maar wat als er per 1 augustus nog geld op mijn account staat en ik geen belangstelling heb voor een abonnement? Na enig zoeken vond ik: “Je leestegoed kun je nog gewoon tot 1 augustus blijven gebruiken om losse artikelen mee te kopen. Een andere optie is om gebruik te maken van ons royale inwisselaanbod. Daarbij wissel je je tegoed in voor een fikse korting op Blendle Premium”.

Maar dat wil ik allemaal niet. Als ik niet meer per artikel kan betalen, wil ik helemaal met Blendle stoppen. Ik zie niets in hun royale aanbod. Helaas wordt door Klöpping met geen woord gerept over restitutie van geld dat nog per 1 augustus op Blendle-accounts staat en dat niet voor Blendle-doeleinden gebruikt wil worden. Gaat Klöpping dat geld in zijn eigen zak stoppen? Zo lang Klöpping daar geen helderheid over geeft, neem ik aan van wel. In het verleden hebben mensen al de grootste moeite gehad geld van Blendle terug te krijgen. Teruggave loopt ingewikkeld, via Apple.

Maar wat als er per 1 augustus nog geld op mijn account staat en ik geen belangstelling heb voor een abonnement?

Eigenlijk heb ik dat hele Blendle altijd al zwendelarij gevonden, om de reden dat ze daar jarenlang artikelen van freelancers en zzp’ers hebben verkocht, zonder daarvoor de auteurs iets te betalen. Samen met uitgevers heeft Blendle ons proberen wijs te maken dat het een soort kiosk is waar je hele kranten en tijdschriften koopt, maar dat is gewoon een leugen. Mijn stukken hebben ze al die jaren aangeboden en verkocht zonder de copyrights daarvan te bezitten. Op vragen over hoeveel er zijn verkocht en voor hoeveel zijn nooit antwoorden gekomen. Blendle houdt zich muisstil, zodra het daarover gaat.

Verschillende auteursrechten-advocaten zijn naar mij toegekomen met het verzoek of ik tegen Blendle wilde procederen. Ze zien grote mogelijkheden op schadevergoedingen. Die zullen tenslotte leiden tot het neerhalen van Blendle. Ik voel daar wel voor, maar uiteindelijk ben ik er toch voor teruggeschrokken.

Jaren geleden heb ik over digitale rechten al een keer geprocedeerd tegen NRC Handelsblad. Uiteindelijk is er toen betaald, maar mijn relatie met de krant was daardoor voorgoed vergald. Indirect heeft die zaak geleid tot mijn ontslag. Moet ik dat risico nu weer nemen, terwijl ik momenteel goed zit bij de Volkskrant? Het zou een gezamenlijke actie moeten zijn, maar helaas zijn zzp’ers per definitie niet tot gemeenschappelijke acties in staat. Daarom laten zij zich nu weer door kabinet en vakbond – onder leiding van die SP-klootzak – een verschrikkelijke pensioenwet aannaaien.

Alexander Klöpping, de 32-jarige kenner van de jeugd, vaart er wel bij, want hij behoort allang tot het establishment. Hij is de Ali B. van de digitale wereld. Hij danst en springt voor elke bobo en probeert ondertussen als media-ondernemer zijn zakken te vullen. Dat lukt niet altijd even goed. In Blendle zijn al vele miljoenen gestopt, maar vooralsnog lijkt het een lost case. Velen gaan straks verliezen lijden, maar Alexander, jij zult daar niet tussen zitten. Je springt er vast op tijd tussenuit.

Klöpping is de Ali B. van de digitale wereld

Tijd ook om als klant definitief afscheid te nemen van Blendle. Dat ene stuk dat ik bij ze vond, vind ik voortaan wel ergens anders. Je kunt beter rechtstreeks een digitaal abonnement op een krant nemen. Daar heeft een krant echt iets aan. Intussen las ik een treffend stuk in de Volkskrant van Daniela Hooghiemstra over Klöpping. Een ijdele kwast, vindt ze, die onlangs zijn ‘persoonlijke gebruiksaanwijzing’ publiceerde. Ze heeft van haar keurige ouders nog geleerd een zin nooit met ‘ik’ te beginnen, maar Klöpping doet dat in kort bestek 49 keer.

Ik zou daarom nog graag aan zijn persoonlijke gebruiksaanwijzing ‘Ik, oplichter’  willen toevoegen.